וְתִיטַ֣ב לַֽ֭יהוָה מִשּׁ֥וֹר פָּ֗ר מַקְרִ֥ן מַפְרִֽיס׃

somaapuuSaNaa rajaso vimaanaM saptacakraM ratham avishvaminvam

ἕζετʼ, ἐπεὶ ᾧ παιδὶ ἑκάστου πείρατʼ ἔειπε.

αἰεὶ γάρ μοι ἔωθεν ἐνικλᾶν ὅττί κεν εἴπω.

akhkhaliikRtyaa pitaraM na putro anyo anyam upa vadantam eti

κατθάψαι, λαοὺς δὲ λίθους ποίησε Κρονίων·

يُسَبِّحُونَ اللَّيْلَ وَالنَّهَارَ لَا يَفْتُرُونَ

mandaano asya barhiSo vi raajasi

νυκτὶ θοῇ ἀτάλαντος ὑπώπια· λάμπε δὲ χαλκῷ

ἀσπίδος ἀμφιβρότης· ἀλλὰ Ζεὺς κῆρας ἄμυνε

αὐτίκα δʼ ἐξ ὀχέων σὺν τεύχεσιν ἆλτο χαμᾶζε,

ἵππου τῆς Ἀγαμεμνονέης καλλίτριχος Αἴθης·

فَلَمَّا آتَاهُمَا صَالِحًا جَعَلَا لَهُ شُرَكَاءَ فِيمَا آتَاهُمَا فَتَعَالَى اللَّهُ عَمَّا يُشْرِكُونَ

yat tvaa deva prapibanti tata aa pyaayase punaH

κὰδ δʼ εἷσʼ ἐν θαλάμῳ εὐώδεϊ κηώεντι.

praaciinam barhir ojasaa sahasraviiram astRNan

kavii no mitraavaruNaa tuvijaataa urukSayaa

uurva iva paprathe kaamo asme tam aa pRNa vasupate vasuunaam

χῶρον ἀνʼ ὑλήενθʼ, ὃ δέ τε προθέῃσι μεμηκώς,

uteva me varuNash chantsy arvan yatraa ta aahuH paramaM janitram

ὣς τότʼ ἀριζήλη φωνὴ γένετʼ Αἰακίδαο.

إِنَّا أَرْسَلْنَاكَ شَاهِدًا وَمُبَشِّرًا وَنَذِيرًا

ati shritii tirashcataa gavyaa jigaaty aNvyaa

Ἀτρεΐδης; ἦ οὐχ Ἑλένης ἕνεκʼ ἠϋκόμοιο;