עִם־ חָסִ֥יד תִּתְחַסָּ֑ד עִם־ גְּבַ֥ר תָּ֝מִ֗ים תִּתַּמָּֽם׃

חֵ֚פֶר הַמְּכֵ֣רָתִ֔י אֲחִיָּ֖ה הַפְּלֹנִֽי׃

ἀλλʼ οὐ νῦν ἐρύεσθαι ὀΐομαι, ὡς ἐνὶ θυμῷ

γνωτὸν ἐνὶ μεγάροισιν ἀρῆς ἀλκτῆρα λιπέσθαι.

yo vaaM rajaaMsy ashvinaa ratho viyaati rodasii

arvaa ~ncaM tvaa puruSTuta priyamedhastutaa harii

Ἀτρεΐδη νῦν δή που Ἀχιλλῆος ὀλοὸν κῆρ

taraNir ij jayati kSeti puSyati na devaasaH kavatnave

usraa veda vasuunaam martasya devy avasaH

Αἵμονά τε κρείοντα Βίαντά τε ποιμένα λαῶν·

ἀλλʼ ἕπεʼ, ὄφρʼ ἐπὶ νηυσὶ συνώμεθα ποντοπόροισιν

upo hariiNaam patiM dakSam pR~ncantam abravam

ἦέ τευ ἀγγελίης μετʼ ἔμʼ ἤλυθες; οὐδέ τοι αὐτὸς

قَالَ كَذَلِكَ أَتَتْكَ آيَاتُنَا فَنَسِيتَهَا وَكَذَلِكَ الْيَوْمَ تُنْسَى

νωλεμέως· ἕταροι δὲ κατέκταθεν οὓς σὺ μεταλλᾷς.

ὠκέϊ φασσοφόνῳ, ὅς τʼ ὤκιστος πετεηνῶν.

ἄλλα μὲν ἐν σάκεϊ μεγάλῳ πάγεν ὄρμενα πρόσσω,

σχέτλιος, οὐδὲ μετατρέπεται φιλότητος ἑταίρων

καλῆς δαιδαλέης, τήν οἱ Θέτις ἀργυρόπεζα

αὖτις ἀναστήσονται ὑπὸ ζόφου ἠερόεντος,

ἀνέρες ἐξοιχνεῦσι σὺν ἵπποισιν καὶ ὄχεσφιν·

tam aa no arkam amRtaaya juSTam ime dhaasur amRtaasaH puraajaaH

vardhaan kaaNvasya manmabhiH

ἐν μέσσῃ γὰρ ἔκειτο πυρῇ, τοὶ δʼ ἄλλοι ἄνευθεν