בְּנֵ֥י גֵרְשׁ֖וֹם שְׁבוּאֵ֥ל הָרֹֽאשׁ׃

וְנֹעַדְתִּ֥י שָׁ֖מָּה לִבְנֵ֣י יִשְׂרָאֵ֑ל וְנִקְדַּ֖שׁ בִּכְבֹדִֽי׃

فَأَرَادُوا بِهِ كَيْدًا فَجَعَلْنَاهُمُ الْأَسْفَلِينَ

εἰ γὰρ ἐγὼ τάδε ᾔδεʼ ἐνὶ φρεσὶ πευκαλίμῃσιν

indraM somaaso akSaran

dhaasiM hinvanty attave

فَتَوَلَّى بِرُكْنِهِ وَقَالَ سَاحِرٌ أَوْ مَجْنُونٌ

ὣς μεμαὼς Τρώεσσι μίγη κρατερὸς Διομήδης.

cakrir yo vishvaa bhuvanaabhi saasahish cakrir deveSv aa duvaH

vishvaa hi vo namasyaaaa\ni vandyaa naamaani devaa uta yaj~niyaani vaH

ὡς δʼ ὅτʼ ἀνὴρ ἀπάλαμνος ἰὼν πολέος πεδίοιο

sRjad ashvaM rathiir iva

وَدُّوا لَوْ تُدْهِنُ فَيُدْهِنُونَ