לְאָדָ֥ם מַֽעַרְכֵי־ לֵ֑ב וּ֝מֵיְהוָ֗ה מַעֲנֵ֥ה לָשֽׁוֹן׃

וַיַּכְנַ֣ע בֶּעָמָ֣ל לִבָּ֑ם כָּ֝שְׁל֗וּ וְאֵ֣ין עֹזֵֽר׃

מִ֭דֶּבֶר בָּאֹ֣פֶל יַהֲלֹ֑ךְ מִ֝קֶּ֗טֶב יָשׁ֥וּד צָהֳרָֽיִם׃

And the LORD spake unto Gad, David’s seer, saying,

καὶ γὰρ τῷ χρεῖος μέγʼ ὀφείλετʼ ἐν Ἤλιδι δίῃ

kuvit sa deviiH sanayo navo vaa yaamo babhuuyaad uSaso vo adya

aramatir anarvaNo vishvo devasya manasaa

abhi gaavo adhanviSur aapo na pravataa yatiiH

οἳ δὲ πανημέριοι μολπῇ θεὸν ἱλάσκοντο

ὣς αἰχμῆς ἀπέλαμπʼ εὐήκεος, ἣν ἄρʼ Ἀχιλλεὺς

Ἀργεῖοι δʼ ὑπέμειναν ἀολλέες, ὦρτο δʼ ἀϋτὴ

إِنَّ فِي ذَلِكَ لَآيَةً لِلْمُؤْمِنِينَ

قَالَ وَمَا عِلْمِي بِمَا كَانُوا يَعْمَلُونَ

μιμηταί μου γίνεσθε, καθὼς κἀγὼ Χριστοῦ.