אַ֣ךְ אֶל־ אֱ֭לֹהִים דּֽוּמִיָּ֣ה נַפְשִׁ֑י מִ֝מֶּ֗נּוּ יְשׁוּעָתִֽי׃

בָּרֲכִ֥י נַפְשִׁ֗י אֶת־ יְה֫וָ֥ה יְהוָ֣ה אֱ֭לֹהַי גָּדַ֣לְתָּ מְּאֹ֑ד ה֖וֹד וְהָדָ֣ר לָבָֽשְׁתָּ׃

וַיֵּ֛לֶךְ יְרֻבַּ֥עַל בֶּן־ יוֹאָ֖שׁ וַיֵּ֥שֶׁב בְּבֵיתֽוֹ׃

קַח־ נָ֣א מִפִּ֣יו תּוֹרָ֑ה וְשִׂ֥ים אֲ֝מָרָ֗יו בִּלְבָבֶֽךָ׃

وَأُمْلِي لَهُمْ إِنَّ كَيْدِي مَتِينٌ

RSiH sa yo manurhito viprasya yaavayatsakhaH

ἀλλʼ ἐπὶ πύργον ἔβη μέγαν Ἰλίου, οὕνεκʼ ἄκουσε

وَأُمْلِي لَهُمْ إِنَّ كَيْدِي مَتِينٌ

ἐλπόμενοι ἐρύεσθαι, ἀκόντιζον δὲ θαμειὰς

οὕνεκά μοι τύχε πολλὰ νέῳ πόλεμον δὲ κιόντι.

vRSNaam asmabhyam uutaye

ἔστη, κὰδ δʼ ἄχος οἱ χύτο μυρίον ὀφθαλμοῖσι,

havyavaaL agnir ajaraH pitaa no vibhur vibhaavaa sudRshiiko asme