וְעַתָּ֣ה בָ֭נִים שִׁמְעוּ־ לִ֑י וְאַל־ תָּ֝ס֗וּרוּ מֵאִמְרֵי־ פִֽי׃

כַּסְפֵּ֖ךְ הָיָ֣ה לְסִיגִ֑ים סָבְאֵ֖ךְ מָה֥וּל בַּמָּֽיִם׃

αὐτὰρ ἐπεὶ δὴ πάντα περὶ χροῒ ἕσσατο τεύχεα,

agnir id dhi pracetaa agnir vedhastama RSiH

ὣς ἔφαθʼ, οἳ δὲ κλῆρον ἐσημήναντο ἕκαστος,

vishve devaaH puniita maa jaatavedaH puniihi maa

πολλοὶ γὰρ δὴ τλῆμεν Ὀλύμπια δώματʼ ἔχοντες

τρεῖς δέ οἵ εἰσι θύγατρες ἐνὶ μεγάρῳ εὐπήκτῳ

ὡς ἔμʼ ἀφαιρεῖται Χρυσηΐδα Φοῖβος Ἀπόλλων,

yan nimruci prabudhi vishvavedaso yad vaa madhyaMdine divaH

قَالَ أَغَيْرَ اللَّهِ أَبْغِيكُمْ إِلَهًا وَهُوَ فَضَّلَكُمْ عَلَى الْعَالَمِينَ

Ἰδαίου ἐτέτυκτο, θεὸς δʼ ὣς τίετο δήμῳ.