גַּם־ אֵ֥לֶּה לַֽחֲכָמִ֑ים הַֽכֵּר־ פָּנִ֖ים בְּמִשְׁפָּ֣ט בַּל־ טֽוֹב׃

צֹפְנֶ֥יהָ צָֽפַן־ ר֑וּחַ וְשֶׁ֖מֶן יְמִינ֣וֹ יִקְרָֽא׃

וַיֵּ֖דַע יוֹאָ֣ב בֶּן־ צְרֻיָ֑ה כִּֽי־ לֵ֥ב הַמֶּ֖לֶךְ עַל־ אַבְשָׁלֽוֹם׃

وَهُوَ اللَّهُ لَا إِلَهَ إِلَّا هُوَ لَهُ الْحَمْدُ فِي الْأُولَى وَالْآخِرَةِ وَلَهُ الْحُكْمُ وَإِلَيْهِ تُرْجَعُونَ

καί νύ κʼ ἔτι πλέονας κτάνε Παίονας ὠκὺς Ἀχιλλεύς,

εἰσάμενος φθογγὴν Ἀνδραίμονος υἷϊ Θόαντι

ταρσὸν δεξιτεροῖο ποδός· διὰ δʼ ἀμπερὲς ἰὸς

καὶ μάλα περ θυμῷ κεχολωμένον· ὧς γὰρ ἄμεινον·

βεβλήκει πρὸς στῆθος· ὃ δʼ ὕπτιος ἔμπεσε πέτρῃ.

βῆ δὲ θέειν, εἶθαρ δὲ παριστάμενος ἔπος ηὔδα.

ἡμετέρας, νῦν αὐτὸς ἐποτρύνει καὶ ἀνώγει.

yo vy auchaH sahiiyasi satyashravasi vaayye sujaate ashvasuunRte

ὅς μοι τηλύγετος τρέφεται θαλίῃ ἔνι πολλῇ.

Μηριόνης δʼ Ὀδυσῆϊ δίδου βιὸν ἠδὲ φαρέτρην

ἀμφοτέρω κεκοπὼς πλῆσεν μένεος κρατεροῖο,

And every man went unto his own house.

λοιβῇ τε κνίσῃ τε παρατρωπῶσʼ ἄνθρωποι