ט֤וּב טַ֣עַם וָדַ֣עַת לַמְּדֵ֑נִי כִּ֖י בְמִצְוֺתֶ֣יךָ הֶאֱמָֽנְתִּי׃

בַּ֭בֹּקֶר יָצִ֣יץ וְחָלָ֑ף לָ֝עֶ֗רֶב יְמוֹלֵ֥ל וְיָבֵֽשׁ׃

יִמָּאֲס֣וּ כְמוֹ־ מַ֭יִם יִתְהַלְּכוּ־ לָ֑מוֹ יִדְרֹ֥ךְ חצו חִ֝צָּ֗יו כְּמ֣וֹ יִתְמֹלָֽלוּ׃

Ζεὺς ἐπὶ γιγνομένοισιν ἵει κακότητα βαρεῖαν.

تَلْفَحُ وُجُوهَهُمُ النَّارُ وَهُمْ فِيهَا كَالِحُونَ

ὅς τοι πρῶτος ἐφῆκε βέλος Πατρόκλεες ἱππεῦ

Ἰδαῖʼ ἤτοι μῦθον Ἀχαιῶν αὐτὸς ἀκούεις

ἐξ οὗ σῇς ὑπὸ χερσὶν ἐμὸς πάϊς ὤλεσε θυμόν,

ῥεῖα κατευνήσαιμι, καὶ ἂν ποταμοῖο ῥέεθρα

Ἀτρεΐδη νῦν δή σε ἄναξ ἐθέλουσιν Ἀχαιοὶ

δακρυόεσσαι ἴσαν, περὶ δέ σφισι κῦμα θαλάσσης

παυσάμενοι κλαγγῆς· ἀνὰ δὲ κρείων Ἀγαμέμνων