וְאִישַׁ֛י הוֹלִ֥יד אֶת־ בְּכֹר֖וֹ אֶת־ אֱלִיאָ֑ב וַאֲבִינָדָב֙ הַשֵּׁנִ֔י וְשִׁמְעָ֖א הַשְּׁלִישִֽׁי׃

וַיִּלְחָצ֥וּם אוֹיְבֵיהֶ֑ם וַ֝יִּכָּנְע֗וּ תַּ֣חַת יָדָֽם׃

כֹּ֖ל בְּנֵ֣י דָוִ֑יד מִלְּבַ֥ד בְּֽנֵי־ פִֽילַגְשִׁ֖ים וְתָמָ֥ר אֲחוֹתָֽם׃

πρηνέες ἐν κονίῃσι παρʼ ἀλλήλοισι τέταντο.

upa va eSe vandyebhiH shuuSaiH pra yahvii divash citayadbhir arkaiH

But now ye rejoice in your boastings: all such rejoicing is evil.

aa krandaya balam ojo na aa dhaa ni STanihi duritaa baadhamaanaH

yaH praaNato nimiSato mahitvaika id raajaa jagato babhuuva

And his disciples asked him, saying, What might this parable be?

καί μοι ταῦτα ἕκαστʼ ἐπιτέλλεαι; αὐτὰρ ἐγώ τοι

ἵστατʼ ἀειρομένη ὥς τε νέφος ἠὲ θύελλα,

ثُمَّ أَغْرَقْنَا الْآخَرِينَ

ثُمَّ أَغْرَقْنَا الْآخَرِينَ

aavivaasan paraavato atho arvaavataH sutaH