וַיָּרֵ֧עוּ אֹתָ֛נוּ הַמִּצְרִ֖ים וַיְעַנּ֑וּנוּ וַיִּתְּנ֥וּ עָלֵ֖ינוּ עֲבֹדָ֥ה קָשָֽׁה׃

וַיֵּרָ֧א יְהוָ֛ה אֶל־ שְׁלֹמֹ֖ה שֵׁנִ֑ית כַּאֲשֶׁ֛ר נִרְאָ֥ה אֵלָ֖יו בְּגִבְעֽוֹן׃

אָח֣וֹר וָקֶ֣דֶם צַרְתָּ֑נִי וַתָּ֖שֶׁת עָלַ֣י כַּפֶּֽכָה׃

יְהַלֶּלְךָ֣ זָ֣ר וְלֹא־ פִ֑יךָ נָ֝כְרִ֗י וְאַל־ שְׂפָתֶֽיךָ׃

תִּתְקְפֵ֣הוּ לָ֭נֶצַח וַֽיַּהֲלֹ֑ךְ מְשַׁנֶּ֥ה פָ֝נָ֗יו וַֽתְּשַׁלְּחֵֽהוּ׃

οὐκ ἔδει καὶ σὲ ἐλεῆσαι τὸν σύνδουλόν σου, ὡς κἀγὼ σὲ ἠλέησα;

καί ῥʼ ἑτέρῳ μὲν δουρὶ σάκος βάλεν, οὐδὲ διὰ πρὸ

τῶν αὖθʼ ἡγεμόνευε μενεπτόλεμος Πολυποίτης

Ὥστε, ἀδελφοί μου, συνερχόμενοι εἰς τὸ φαγεῖν ἀλλήλους ἐκδέχεσθε.

οἳ δʼ εὗδον καμάτῳ ἀδηκότες, ἔντεα δέ σφιν

εἰ δέ κʼ Ἀλέξανδρον κτείνῃ ξανθὸς Μενέλαος,

τῶν αὖθʼ ἡγείσθην Ἀσκληπιοῦ δύο παῖδε

Ἰδομενεῦ, Κρητῶν βουληφόρε χαλκοχιτώνων,