וְכִֽי־ יָג֧וּר אִתְּךָ֛ גֵּ֖ר בְּאַרְצְכֶ֑ם לֹ֥א תוֹנ֖וּ אֹתֽוֹ׃

יִהְי֣וּ נֶֽגֶד־ יְהוָ֣ה תָּמִ֑יד וְיַכְרֵ֖ת מֵאֶ֣רֶץ זִכְרָֽם׃

כֹּ֥ה אָמַ֖ר אֲדֹנָ֣י יְהוִ֑ה כִּשְׂמֹ֙חַ֙ כָּל־ הָאָ֔רֶץ שְׁמָמָ֖ה אֶעֱשֶׂה־ לָּֽךְ׃

τεύξειʼ ἀσκήσας, ὑπὸ δὲ θρῆνυν ποσὶν ἥσει,

θεινομένην, τότε δʼ οὔ τι δυνήσομαι ἀχνύμενός περ

αὐτίκα δὲ Γλαῦκον προσέφη παῖδʼ Ἱππολόχοιο·

إِنْ يُوحَى إِلَيَّ إِلَّا أَنَّمَا أَنَا نَذِيرٌ مُبِينٌ

adhaa mitro na sudhitaH paavako\ .agnir diidaaya maanuSiiSu vikSu

ἦ μέν μοι πόσις ἐστὶν Ἀλέξανδρος θεοειδής,

uktheSu shasyamaaneSu yaH pashyaad uttare yuge

sa prajayaa suviiryaM vishvam aayur vy a\shnavat

tat savitur vRNiimahe vayaM devasya bhojanam

وَالَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ لَنُدْخِلَنَّهُمْ فِي الصَّالِحِينَ

rathaM yuktam asanaama suSaamaNi

ἤ τʼ ἐχέμεν παρὰ σοί· νῦν δὲ μνησώμεθα χάρμης