אִם־ לֹ֣א יָ֭שׁוּב חַרְבּ֣וֹ יִלְט֑וֹשׁ קַשְׁתּ֥וֹ דָ֝רַ֗ךְ וַֽיְכוֹנְנֶֽהָ׃

שִׂמְחָ֣ה לַ֭צַּדִּיק עֲשׂ֣וֹת מִשְׁפָּ֑ט וּ֝מְחִתָּ֗ה לְפֹ֣עֲלֵי אָֽוֶן׃

הָפַ֣כְתָּ מִסְפְּדִי֮ לְמָח֢וֹל לִ֥י פִּתַּ֥חְתָּ שַׂקִּ֑י וַֽתְּאַזְּרֵ֥נִי שִׂמְחָֽה׃

חֲגֽוֹר־ חַרְבְּךָ֣ עַל־ יָרֵ֣ךְ גִּבּ֑וֹר ה֝וֹדְךָ֗ וַהֲדָרֶֽךָ׃

suurye viSam aa sajaami dRtiM suraavato gRhe

And it was the sabbath day when Jesus made the clay, and opened his eyes.

indras te soma sutasya peyaaH kratve dakSaaya vishve ca devaaH

Ἀλλὰ ἐρεῖ τις· Πῶς ἐγείρονται οἱ νεκροί, ποίῳ δὲ σώματι ἔρχονται;

Αἶαν σφῶϊ μὲν αὖθι, σὺ καὶ κρατερὸς Λυκομήδης,

ἤθελε λαὸν ὀλέσθαι Ἀχαιϊκὸν Ἰλιόθι πρό,

indraagnii avasaa gatam asmabhyaM carSaNiisahaa

sa naH sharmaaNi viitaye .agnir yachatu shaMtamaa

νηυσὶν ἔπι γλαφυρῇσιν ἐλαυνέμεν ὠκέας ἵππους·

ἔσχατος ἐχθρὸς καταργεῖται ὁ θάνατος,

ἀλλὰ φόνος τε καὶ αἷμα καὶ ἀργαλέος στόνος ἀνδρῶν.

somaH punaana uurmiNaavyo vaaraM vi dhaavati

σὺν σοὶ δῖα θεά, ὅτε οἱ πρόφρασσα παρέστης.

prashastiM naH kRNuta rudriyaaso bhakSiiya vo .avaso daivyasya

τὼ νῦν μήτʼ ἀπόληγε κέλευέ τε φωτὶ ἑκάστῳ.

sa yo vRSaa vRSNyebhiH samokaa maho divaH pRthivyaash ca samraaT