עָר֥וֹת עַל־ יְא֖וֹר עַל־ פִּ֣י יְא֑וֹר וְכֹל֙ מִזְרַ֣ע יְא֔וֹר יִיבַ֥שׁ נִדַּ֖ף וְאֵינֶֽנּוּ׃

וַיַּ֣עַשׂ בָּלָ֔ק כַּאֲשֶׁ֖ר דִּבֶּ֣ר בִּלְעָ֑ם וַיַּ֨עַל בָּלָ֧ק וּבִלְעָ֛ם פָּ֥ר וָאַ֖יִל בַּמִּזְבֵּֽחַ׃

וַיֵּ֥לֶךְ בִּלְעָ֖ם עִם־ בָּלָ֑ק וַיָּבֹ֖אוּ קִרְיַ֥ת חֻצֽוֹת׃

δηΐου ἐκ πολέμοιο· θέων δʼ ἐκίχανεν ἑταίρους

كِتَابٌ أَنْزَلْنَاهُ إِلَيْكَ مُبَارَكٌ لِيَدَّبَّرُوا آيَاتِهِ وَلِيَتَذَكَّرَ أُولُو الْأَلْبَابِ

Τρῳαὶ ἐϋπλόκαμοι δεινὴν θεὸν ἱλάσκονται,

rakSaa su no araruSaH svanaat samasya kasya cit

sruceva taa haviSo adhvareSu sarvaa taa te brahmaNaa suudayaami

κερτομίοις ἐπέεσσι Δία Κρονίδην ἐρέθιζον.

vRSNe sapatnii shucaye sabandhuu ubhe asmai manuSye\ ni paahi

οἳ προτὶ ἄστυ φέρον κλυτὰ τεύχεα Πηλεΐωνος.

Τρῳαὶ ἐϋπλόκαμοι δεινὴν θεὸν ἱλάσκονται;

الَّذِي خَلَقَ الْمَوْتَ وَالْحَيَاةَ لِيَبْلُوَكُمْ أَيُّكُمْ أَحْسَنُ عَمَلًا وَهُوَ الْعَزِيزُ الْغَفُورُ

samohe vaa ya aashata naras tokasya sanitau

τῶν γὰρ νῆες ἔασιν ἑκαστάτω, οὐδὲ μάλʼ ἐγγύς.