זֹ֤את פְּעֻלַּ֣ת שֹׂ֭טְנַי מֵאֵ֣ת יְהוָ֑ה וְהַדֹּבְרִ֥ים רָ֝֗ע עַל־ נַפְשִֽׁי׃

וַאֲנִ֤י ׀ עָנִ֣י וְאֶבְיוֹן֮ אֱלֹהִ֢ים חֽוּשָׁ֫ה־ לִּ֥י עֶזְרִ֣י וּמְפַלְטִ֣י אַ֑תָּה יְ֝הוָ֗ה אַל־ תְּאַחַֽר׃

יִֽירָא֥וּךָ עִם־ שָׁ֑מֶשׁ וְלִפְנֵ֥י יָ֝רֵ֗חַ דּ֣וֹר דּוֹרִֽים׃

וַתֹּ֥אמֶר הָֽאִשָּׁ֖ה אֶל־ הַנָּחָ֑שׁ מִפְּרִ֥י עֵֽץ־ הַגָּ֖ן נֹאכֵֽל׃

וַיַּעֲשׂ֥וּ בְנֵי־ הַגּוֹלָ֖ה אֶת־ הַפָּ֑סַח בְּאַרְבָּעָ֥ה עָשָׂ֖ר לַחֹ֥דֶשׁ הָרִאשֽׁוֹן׃

And these things give in charge, that they may be blameless.

إِلَّا الَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ فَلَهُمْ أَجْرٌ غَيْرُ مَمْنُونٍ

αὐτίκʼ ἐσύλα τόξον ἐΰξοον ἰξάλου αἰγὸς

πᾶσι χάνοι· τό κεν ἧμιν ἄφαρ πολὺ κέρδιον εἴη

And the LORD spake unto Moses and to Aaron, saying,

ἐν μέσσῃ γὰρ ἔκειτο πυρῇ, τοὶ δʼ ἄλλοι ἄνευθεν

لَا جَرَمَ أَنَّهُمْ فِي الْآخِرَةِ هُمُ الْخَاسِرُونَ

ὣς ἣ δακρυόεσσα φύγεν, λίπε δʼ αὐτόθι τόξα.

οὐ γὰρ ἀνὴρ πρόπαν ἦμαρ ἐς ἠέλιον καταδύντα

ayaM te yonir Rtviyo yato jaato arocathaaH

sa marmRjaana indriyaaya dhaayasa obhe antaa rodasii harSate hitaH

dhiSaa yadi dhiSaNyantaH saraNyaan sadanto adrim aushijasya gohe

suuryaaM yo brahmaa vidyaat sa id vaadhuuyam arhati

And they served their idols: which were a snare unto them.

لَا جَرَمَ أَنَّهُمْ فِي الْآخِرَةِ هُمُ الْأَخْسَرُونَ

tiivraiH somaiH saparyato namobhiH pratibhuuSato