מַלְכֵ֣י צְ֭בָאוֹת יִדֹּד֣וּן יִדֹּד֑וּן וּנְוַת־ בַּ֝֗יִת תְּחַלֵּ֥ק שָׁלָֽל׃

וַיָּבֵ֤א יוֹסֵף֙ אֶת־ יַֽעֲקֹ֣ב אָבִ֔יו וַיַּֽעֲמִדֵ֖הוּ לִפְנֵ֣י פַרְעֹ֑ה וַיְבָ֥רֶךְ יַעֲקֹ֖ב אֶת־ פַּרְעֹֽה׃

Before their face the people shall be much pained: all faces shall gather blackness.

ὅν κε θεὸς τιμᾷ, τάχα οἱ μέγα πῆμα κυλίσθη.

οὔ πω πᾶν εἴρητο ἔπος ὅτʼ ἄρʼ ἤλυθον αὐτοί.

tava tye soma pavamaana niNye vishve devaas traya ekaadashaasaH

فَلَا يَسْتَطِيعُونَ تَوْصِيَةً وَلَا إِلَى أَهْلِهِمْ يَرْجِعُونَ

aadityaaso aditayaH syaama puur devatraa vasavo martyatraa

yasmai dhaayur adadhaa martyaayaabhaktaM cid bhajate gehya\M saH

ὠμοφάγοι μιν θῶες ἐν οὔρεσι δαρδάπτουσιν

O remember that my life is wind: mine eye shall no more see good.

Μηριόνη τί σὺ ταῦτα καὶ ἐσθλὸς ἐὼν ἀγορεύεις;