וּשְׁקֻפִ֖ים שְׁלֹשָׁ֣ה טוּרִ֑ים וּמֶחֱזָ֥ה אֶל־ מֶחֱזָ֖ה שָׁלֹ֥שׁ פְּעָמִֽים׃

הָרִ֣ים הַ֭גְּבֹהִים לַיְּעֵלִ֑ים סְ֝לָעִ֗ים מַחְסֶ֥ה לַֽשְׁפַנִּֽים׃

אַל־ תְּהִ֣י עֵד־ חִנָּ֣ם בְּרֵעֶ֑ךָ וַ֝הֲפִתִּ֗יתָ בִּשְׂפָתֶֽיךָ׃

וַיֹּ֧אמֶר יְהוָ֛ה אֶל־ מֹשֶׁ֥ה וְאֶֽל־ אַהֲרֹ֖ן בְּהֹ֣ר הָהָ֑ר עַל־ גְּב֥וּל אֶֽרֶץ־ אֱד֖וֹם לֵאמֹֽר׃

He measured the north side, five hundred reeds, with the measuring reed round about.

λύσασθαι φίλον υἱόν. ὃ δὲ Τρῶας μὲν ἅπαντας

vRSaayam indra te ratha uto te vRSaNaa harii

And thou shalt anoint the laver and his foot, and sanctify it.

aad dakSiNaa yujyate vaajayanty uttaanaam uurdhvo adhayaj juhuubhiH

paraa vya\kto aruSo divaH kavir vRSaa tripRSTho anaviSTa gaa abhi

وَكُلَّ إِنْسَانٍ أَلْزَمْنَاهُ طَائِرَهُ فِي عُنُقِهِ وَنُخْرِجُ لَهُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ كِتَابًا يَلْقَاهُ مَنْشُورًا

Πηνέλεών θʼ ἥρωα Θόαντά τε Δηΐπυρόν τε

ἐν ᾧ κακοπαθῶ μέχρι δεσμῶν ὡς κακοῦργος. ἀλλὰ ὁ λόγος τοῦ θεοῦ οὐ δέδεται·

ὣς ἄρʼ ὅ γε προθορὼν πέσεν ὕπτιος· ἐν δέ οἱ ἔγχος

χείλεα μέν τʼ ἐδίηνʼ, ὑπερῴην δʼ οὐκ ἐδίηνε.

apaam upasthe vibhRto yad aavasad adha svadhaa adhayad yaabhir iiyate

οἳ δʼ ἐπεὶ εἰσάγαγον κλυτὰ δώματα, τὸν μὲν ἔπειτα

لَهُمُ الْبُشْرَى فِي الْحَيَاةِ الدُّنْيَا وَفِي الْآخِرَةِ لَا تَبْدِيلَ لِكَلِمَاتِ اللَّهِ ذَلِكَ هُوَ الْفَوْزُ الْعَظِيمُ

tvam id dhi brahmakRte kaamyaM vasu deSThaH sunvate bhuvaH

οἳ δὲ Πύλον τʼ ἐνέμοντο καὶ Ἀρήνην ἐρατεινὴν

τὼ δʼ ἐπεὶ οὖν ὅπλοισιν ἔνι δεινοῖσιν ἐδύτην,

agniM vo vRdhantam adhvaraaNaam puruutamam

शुभाशुभफलैरेवं मोक्ष्यसे कर्मबन्धनैः । संन्यासयोगयुक्तात्मा विमुक्तो मामुपैष्यसि