הֵילִ֖ילוּ יֹשְׁבֵ֣י הַמַּכְתֵּ֑שׁ כִּ֤י נִדְמָה֙ כָּל־ עַ֣ם כְּנַ֔עַן נִכְרְת֖וּ כָּל־ נְטִ֥ילֵי כָֽסֶף׃

خَاشِعَةً أَبْصَارُهُمْ تَرْهَقُهُمْ ذِلَّةٌ ذَلِكَ الْيَوْمُ الَّذِي كَانُوا يُوعَدُونَ

ἡμεῖς δʼ ἀθρόοι ὧδε κατὰ στρατὸν εὐρὺν Ἀχαιῶν

ye agnijihvaa Rtasaapa aasur ye manuM cakrur uparaM dasaaya

ἀποκριθεὶς δὲ Ἰούδας ὁ παραδιδοὺς αὐτὸν εἶπεν· Μήτι ἐγώ εἰμι, ῥαββί; λέγει αὐτῷ· Σὺ εἶπας.

فَأَخَذْنَاهُ وَجُنُودَهُ فَنَبَذْنَاهُمْ فِي الْيَمِّ فَانْظُرْ كَيْفَ كَانَ عَاقِبَةُ الظَّالِمِينَ

यस्त्विन्द्रियाणि मनसा नियम्यारभतेऽर्जुन । कर्मेन्द्रियैः कर्मयोगमसक्तः स विशिष्यते

Then departed Barnabas to Tarsus, for to seek Saul:

eSa stomo varuNa mitra tubhyaM somaH shukro na vaayave .ayaami

eSa stomo varuNa mitra tubhyaM somaH shukro na vaayave .ayaami

hiraNyayebhiH pavibhiH payovRdha ujjighnanta aapathyo\ na parvataan

ni SiiM vRtrasya marmaNi vajram indro apiipatat

ἀλλὰ τὰ μὲν προτετύχθαι ἐάσομεν· οὐδʼ ἄρα πως ἦν