וְאַבְשָׁל֗וֹם וְכָל־ הָעָם֙ אִ֣ישׁ יִשְׂרָאֵ֔ל בָּ֖אוּ יְרוּשָׁלָ֑͏ִם וַאֲחִיתֹ֖פֶל אִתּֽוֹ׃

מִשְׁפַּ֤חַת בֵּית־ לֵוִי֙ לְבָ֔ד וּנְשֵׁיהֶ֖ם לְבָ֑ד מִשְׁפַּ֤חַת הַשִּׁמְעִי֙ לְבָ֔ד וּנְשֵׁיהֶ֖ם לְבָֽד׃

וּמַעֲל֤וֹת שִׁבְעָה֙ עלותו עֹֽלוֹתָ֔יו ואלמו וְאֵֽלַמָּ֖יו לִפְנֵיהֶ֑ם וְתִמֹרִ֣ים ל֗וֹ אֶחָ֥ד מִפּ֛וֹ וְאֶחָ֥ד מִפּ֖וֹ אֶל־ אילו אֵילָֽיו׃

שֵֽׂכֶל־ ט֭וֹב יִתֶּן־ חֵ֑ן וְדֶ֖רֶךְ בֹּגְדִ֣ים אֵיתָֽן׃

tvaM somaasi satpatis tvaM raajota vRtrahaa

And the Philistines yet again spread themselves abroad in the valley.

hiraNyakarNam maNigriivam arNas tan no vishve varivasyantu devaaH

akSodayac chavasaa kSaama budhnaM vaar Na vaatas taviSiibhir indraH

فَمَا زَالَتْ تِلْكَ دَعْوَاهُمْ حَتَّى جَعَلْنَاهُمْ حَصِيدًا خَامِدِينَ

مَا يُجَادِلُ فِي آيَاتِ اللَّهِ إِلَّا الَّذِينَ كَفَرُوا فَلَا يَغْرُرْكَ تَقَلُّبُهُمْ فِي الْبِلَادِ

τὸν δʼ Ἕκτωρ νείκεσσεν ἰδὼν αἰσχροῖς ἐπέεσσιν·

aa yaatam mitraavaruNaa juSaaNaav aahutiM naraa

I wisdom dwell with prudence, and find out knowledge of witty inventions.

My lips shall greatly rejoice when I sing unto thee; and my soul, which thou hast redeemed.

samidhyamaanaH prathamaanu dharmaa sam aktubhir ajyate vishvavaaraH

aavis tat kRSva yad asat ta ukthya\m bRhaspate vi pariraapo ardaya