וַיַּ֖עַשׂ אֶת־ בֵּ֣ית בָּמ֑וֹת וַיַּ֤עַשׂ כֹּֽהֲנִים֙ מִקְצ֣וֹת הָעָ֔ם אֲשֶׁ֥ר לֹֽא־ הָי֖וּ מִבְּנֵ֥י לֵוִֽי׃

הלוך הוֹלֵ֣ךְ אֶת־ חֲכָמִ֣ים וחכם יֶחְכָּ֑ם וְרֹעֶ֖ה כְסִילִ֣ים יֵרֽוֹעַ׃

dasha rathaan praSTimataH shataM gaa atharvabhyaH

jigRtam asme revatiiH puraMdhiiH kaamapreNeva manasaa carantaa

وَلَمَّا بَلَغَ أَشُدَّهُ وَاسْتَوَى آتَيْنَاهُ حُكْمًا وَعِلْمًا وَكَذَلِكَ نَجْزِي الْمُحْسِنِينَ

asme rayiM vishvavaaraM sam invaasme vishvaani draviNaani dhehi

mandaana indro andhasaH sakhibhyo gaatum ichaty arcann anu svaraajyam

ayaM vaam mitraavaruNaa sutaH soma RtaavRdhaa

Thou hast commanded us to keep thy precepts diligently.

jyotiSmat kSatram aashaate aadityaa daanunas patii

εἴ τινος τὸ ἔργον μενεῖ ὃ ἐποικοδόμησεν, μισθὸν λήμψεται·

ἀλλʼ ἐμὲ μὲν νῦν νηυσὶ πελάσσετον ὠκυπόροισιν,