וַיִּשְׁכַּ֤ב עָמְרִי֙ עִם־ אֲבֹתָ֔יו וַיִּקָּבֵ֖ר בְּשֹׁמְר֑וֹן וַיִּמְלֹ֛ךְ אַחְאָ֥ב בְּנ֖וֹ תַּחְתָּֽיו׃

וִידַעְתֶּ֗ם כִּ֣י בְקֶ֤רֶב יִשְׂרָאֵל֙ אָ֔נִי וַאֲנִ֛י יְהוָ֥ה אֱלֹהֵיכֶ֖ם וְאֵ֣ין ע֑וֹד וְלֹא־ יֵבֹ֥שׁוּ עַמִּ֖י לְעוֹלָֽם׃

מִתֵּימָ֞ן כָּל־ אֶ֣רֶץ הַֽכְּנַעֲנִ֗י וּמְעָרָ֛ה אֲשֶׁ֥ר לַצִּידֹנִ֖ים עַד־ אֲפֵ֑קָה עַ֖ד גְּב֥וּל הָאֱמֹרִֽי׃

वासांसि जीर्णानि यथा विहाय नवानि गृह्णाति नरोऽपराणि । तथा शरीराणि विहाय जीर्णान्यन्यानि संयाति नवानि देही

aavRtaaso .avataaso na kartRbhis tanuuSu te kratava indra bhuurayaH

yaj jaayathaas tad ahar asya kaame .aMshoH piiyuuSam apibo giriSThaam

tvaadattebhii rudra shaMtamebhiH shataM himaa ashiiya bheSajebhiH

Let the floods clap their hands: let the hills be joyful together

te satyena manasaa gopatiM gaa iyaanaasa iSaNayanta dhiibhiH

ثُمَّ نُكِسُوا عَلَى رُءُوسِهِمْ لَقَدْ عَلِمْتَ مَا هَؤُلَاءِ يَنْطِقُونَ

sasthaavaanaa yavayasi tvam eka ic chaciipata indra vishvaabhir uutibhiH

tvaM hotaa mandratamo no adhrug antar devo vidathaa martyeSu