לֵ֗ב חֹ֭רֵשׁ מַחְשְׁב֣וֹת אָ֑וֶן רַגְלַ֥יִם מְ֝מַהֲר֗וֹת לָר֥וּץ לָֽרָעָה׃

יָ֘שִׂ֤ישׂוּ וְיִשְׂמְח֨וּ ׀ בְּךָ֗ כָּֽל־ מְבַ֫קְשֶׁ֥יךָ יֹאמְר֣וּ תָ֭מִיד יִגְדַּ֣ל יְהוָ֑ה אֹֽ֝הֲבֵ֗י תְּשׁוּעָתֶֽךָ׃

וּשְׂג֖וּב הוֹלִ֣יד אֶת־ יָאִ֑יר וַֽיְהִי־ ל֗וֹ עֶשְׂרִ֤ים וְשָׁלוֹשׁ֙ עָרִ֔ים בְּאֶ֖רֶץ הַגִּלְעָֽד׃

וְעַתָּה֙ הָלֹ֣ךְ הָלַ֔כְתָּ כִּֽי־ נִכְסֹ֥ף נִכְסַ֖פְתָּה לְבֵ֣ית אָבִ֑יךָ לָ֥מָּה גָנַ֖בְתָּ אֶת־ אֱלֹהָֽי׃

te syaama ye raNayanta somair enota tubhyaM rathoLha bhakSaiH

الَّذِينَ يَصُدُّونَ عَنْ سَبِيلِ اللَّهِ وَيَبْغُونَهَا عِوَجًا وَهُمْ بِالْآخِرَةِ هُمْ كَافِرُونَ

indreNa devaiH sarathaM sa barhiSi siidan ni hotaa yajathaaya sukratuH

ثُمَّ بَدَا لَهُمْ مِنْ بَعْدِ مَا رَأَوُا الْآيَاتِ لَيَسْجُنُنَّهُ حَتَّى حِينٍ

ime hi te brahmakRtaH sute sacaa madhau na makSa aasate

yuyopa naabhir uparasyaayoH pra puurvaabhis tirate raaSTi shuuraH

ὑπόδειγμα γὰρ ἔδωκα ὑμῖν ἵνα καθὼς ἐγὼ ἐποίησα ὑμῖν καὶ ὑμεῖς ποιῆτε.

uurdhvaM ketuM savitaa devo ashrej jyotir vishvasmai bhuvanaaya kRNvan