וְאֵרַשְׂתִּ֥יךְ לִ֖י לְעוֹלָ֑ם וְאֵרַשְׂתִּ֥יךְ לִי֙ בְּצֶ֣דֶק וּבְמִשְׁפָּ֔ט וּבְחֶ֖סֶד וּֽבְרַחֲמִֽים׃

וַיַּעֲשׂ֨וּ בְנֵֽי־ יִשְׂרָאֵ֧ל הַֽנִּמְצְאִ֛ים אֶת־ הַפֶּ֖סַח בָּעֵ֣ת הַהִ֑יא וְאֶת־ חַ֥ג הַמַּצּ֖וֹת שִׁבְעַ֥ת יָמִֽים׃

وَإِنَّ كُلًّا لَمَّا لَيُوَفِّيَنَّهُمْ رَبُّكَ أَعْمَالَهُمْ إِنَّهُ بِمَا يَعْمَلُونَ خَبِيرٌ

tubhyaM ghet te janaa ime vishvaaH sukSitayaH pRthak

δὴ τότε γʼ οὔ οἱ ἔειπε κακὸν τόσον ὅσσον ἐτύχθη

sa marto agne svaniika revaan amartye ya aajuhoti havyam

taM vishve maanuSaa yugendraM havante taviSaM yatasrucaH

jahii cikitvo abhishastim etaam agne yo no marcayati dvayena