וַיַּ֣עַשׂ לָ֗הּ אַרְבָּעָה֙ עַמּוּדֵ֣י שִׁטִּ֔ים וַיְצַפֵּ֣ם זָהָ֔ב וָוֵיהֶ֖ם זָהָ֑ב וַיִּצֹ֣ק לָהֶ֔ם אַרְבָּעָ֖ה אַדְנֵי־ כָֽסֶף׃

מֵ֭רַע מַקְשִׁ֣יב עַל־ שְׂפַת־ אָ֑וֶן שֶׁ֥קֶר מֵ֝זִין עַל־ לְשׁ֥וֹן הַוֺּֽת׃

צֵ֖א מִן־ הַתֵּבָ֑ה אַתָּ֕ה וְאִשְׁתְּךָ֛ וּבָנֶ֥יךָ וּנְשֵֽׁי־ בָנֶ֖יךָ אִתָּֽךְ׃

וְלִבְנֵ֨י בַרְזִלַּ֤י הַגִּלְעָדִי֙ תַּֽעֲשֶׂה־ חֶ֔סֶד וְהָי֖וּ בְּאֹכְלֵ֣י שֻׁלְחָנֶ֑ךָ כִּי־ כֵן֙ קָרְב֣וּ אֵלַ֔י בְּבָרְחִ֕י מִפְּנֵ֖י אַבְשָׁל֥וֹם אָחִֽיךָ׃

καὶ πῶς ἡμεῖς ἀκούομεν ἕκαστος τῇ ἰδίᾳ διαλέκτῳ ἡμῶν ἐν ᾗ ἐγεννήθημεν;

yatraa vo didyud radati krivirdatii riNaati pashvaH sudhiteva barhaNaa

ko vaam mahash cit tyajaso abhiika uruSyatam maadhvii dasraa na uutii

The heathen raged, the kingdoms were moved: he uttered his voice, the earth melted.

tam asya dyaavaapRthivii sacetasaa vishvebhir devair anu shuSmam aavataam

upa spRsha divyaM saanu stuupaiH saM rashmibhis tatanaH suuryasya

parikSitaa pitaraa saM carete pra sarsraate diirgham aayuH prayakSe

Lo, then would I wander far off, and remain in the wilderness. Selah.

sa tvam agne saubhagatvasya vidvaan asmaakam aayuH pra tireha deva

imaam me agne samidham imaam upasadaM vaneH

οἵ τέ μοι εἰν ἀγορῇ φρεσὶν ἔμβαλον ἄγριον ἄτην,

لِلَّذِينَ أَحْسَنُوا الْحُسْنَى وَزِيَادَةٌ وَلَا يَرْهَقُ وُجُوهَهُمْ قَتَرٌ وَلَا ذِلَّةٌ أُولَئِكَ أَصْحَابُ الْجَنَّةِ هُمْ فِيهَا خَالِدُونَ

τυτθὸν φθεγξαμένη· τὸν δὲ τρόμος ἔλλαβε γυῖα·