וַיֹּ֨אמֶר יוֹסֵ֤ף אֶל־ אֶחָיו֙ וְאֶל־ בֵּ֣ית אָבִ֔יו אֶעֱלֶ֖ה וְאַגִּ֣ידָה לְפַרְעֹ֑ה וְאֹֽמְרָ֣ה אֵלָ֔יו אַחַ֧י וּבֵית־ אָבִ֛י אֲשֶׁ֥ר בְּאֶֽרֶץ־ כְּנַ֖עַן בָּ֥אוּ אֵלָֽי׃

רָאִ֣יתִי אֶת־ הָֽעִנְיָ֗ן אֲשֶׁ֨ר נָתַ֧ן אֱלֹהִ֛ים לִבְנֵ֥י הָאָדָ֖ם לַעֲנ֥וֹת בּֽוֹ׃

עַד־ מָתַי֙ תִּתְחַמָּקִ֔ין הַבַּ֖ת הַשּֽׁוֹבֵבָ֑ה כִּֽי־ בָרָ֨א יְהוָ֤ה חֲדָשָׁה֙ בָּאָ֔רֶץ נְקֵבָ֖ה תְּס֥וֹבֵֽב גָּֽבֶר׃

ud vRha rakSaH sahamuulam indra vRshcaa madhyam praty agraM shRNiihi

Righteousness exalteth a nation: but sin is a reproach to any people.

na maa garan nadyo\ maatRtamaa daasaa yad iiM susamubdham avaadhuH

uta pradhim ud ahann asya vidvaan upaayunag vaMsagam atra shikSan

yaabhir vishpalaaM dhanasaam atharvya\M sahasramiiLha aajaav ajinvatam

وَلَا تَكُونُوا كَالَّذِينَ نَسُوا اللَّهَ فَأَنْسَاهُمْ أَنْفُسَهُمْ أُولَئِكَ هُمُ الْفَاسِقُونَ