וּֽבְרַחֲמֶ֧יךָ הָרַבִּ֛ים לֹֽא־ עֲשִׂיתָ֥ם כָּלָ֖ה וְלֹ֣א עֲזַבְתָּ֑ם כִּ֛י אֵֽל־ חַנּ֥וּן וְרַח֖וּם אָֽתָּה׃

وَقَالَ الَّذِينَ أُوتُوا الْعِلْمَ وَيْلَكُمْ ثَوَابُ اللَّهِ خَيْرٌ لِمَنْ آمَنَ وَعَمِلَ صَالِحًا وَلَا يُلَقَّاهَا إِلَّا الصَّابِرُونَ

किं पुनर्ब्राह्मणाः पुण्या भक्ता राजर्षयस्तथा । अनित्यमसुखं लोकमिमं प्राप्य भजस्व माम्

yaM smaa pRchanti kuha seti ghoram utem aahur naiSo astiity enam

anu yad gaava sphuraan RjipyaM dhRSNuM yad raNe vRSaNaM yunajan

My son, if thine heart be wise, my heart shall rejoice, even mine.