יְהוָ֥ה ׀ יִמְלֹ֖ךְ לְעֹלָ֥ם וָעֶֽד׃

מֶ֤לֶךְ דְּבִר֙ אֶחָ֔ד מֶ֥לֶךְ גֶּ֖דֶר אֶחָֽד׃

לַמְנַצֵּ֬חַ ׀ לְעֶֽבֶד־ יְהוָ֬ה לְדָוִֽד׃

فَرَّتْ مِنْ قَسْوَرَةٍ

soma vrateSu jaagRhi

dhiivato-dhiivataH sakhaa

viSvag vi vRhataa rapaH

vi vaaram avyam arSati

sa vRSaa vRSabho bhuvat

أَمْ لَكُمْ سُلْطَانٌ مُبِينٌ

shataa ca shuura gonaam

yo agnaye dadaasha havyadaatibhiH

وَأَمَّا مَنْ خَفَّتْ مَوَازِينُهُ

وَالْحَبُّ ذُو الْعَصْفِ وَالرَّيْحَانُ

indraagnii vaajasaatamaa

dhiSNyaa vanataM giraH

mamed iha shrutaM havam

Rtaa vanatho aktubhiH

meSo bhuuto\ .abhi yann ayaH

yatante vRthag agnayaH

أَوْ يَنْفَعُونَكُمْ أَوْ يَضُرُّونَ

فَاتَّقُوا اللَّهَ وَأَطِيعُونِ

jayema pRtsu vajrivaH

athaa no vishvaa saubhagaany aa vaha