שִׁ֖יר מִזְמ֣וֹר לְאָסָֽף׃

וְשֵׁ֥ם בַּת־ אָשֵׁ֖ר שָֽׂרַח׃

עֲנָת֥וֹת נֹ֖ב עֲנָֽנְיָֽה׃

וַיְצַ֥ף אֶת־ הַכְּרוּבִ֖ים זָהָֽב׃

אָשָׁ֖ם ה֑וּא אָשֹׁ֥ם אָשַׁ֖ם לַיהוָֽה׃

فَتَوَلَّ عَنْهُمْ حَتَّى حِينٍ

أَنْتُمْ وَآبَاؤُكُمُ الْأَقْدَمُونَ

apaH samudram airayat

وَمَا هُوَ إِلَّا ذِكْرٌ لِلْعَالَمِينَ

iSo daasiir amartyaa

saptiM na vaajayaamasi

sahasrasthuuNa aasaate

iyaM vipraa medhasaataye

yaaH shukraM duhate payaH

كَلَّا بَلْ لَا يَخَافُونَ الْآخِرَةَ

raaye su tasya dhiimahi

لَا يَمَسُّهُ إِلَّا الْمُطَهَّرُونَ

وَإِلَى الْجِبَالِ كَيْفَ نُصِبَتْ

puuSaa vaajaM sanotu naH

sakhitvam aa vRNiimahe

وَنُيَسِّرُكَ لِلْيُسْرَى

sakhitvam aa vRNiimahe

bhiimaM na gaaM vaarayante

vocema shaMtamaM hRde