וְהָֽרַבִּ֥ית וְקִשְׁי֖וֹן וָאָֽבֶץ׃

וַ֭יַּעַן בִּלְדַּ֥ד הַשּׁוּחִ֗י וַיֹאמַֽר׃

בָּר֥וּךְ טַנְאֲךָ֖ וּמִשְׁאַרְתֶּֽךָ׃

مَا أَنْتُمْ عَلَيْهِ بِفَاتِنِينَ

saasahyaama pRtanyataH

muurdhaa kavii rayiiNaam

syaama marutvato vRdhe

اللَّهُ لَا إِلَهَ إِلَّا هُوَ الْحَيُّ الْقَيُّومُ

إِنَّا فَتَحْنَا لَكَ فَتْحًا مُبِينًا

pra ca suvaati savitaa

قُلْ نَعَمْ وَأَنْتُمْ دَاخِرُونَ

uta pra vardhayaa matim

agniM ca vishvashambhuvam

vahniM hotaaram iiLate

bhindhi dveSaH sahaskRta

كَلَّا لَيُنْبَذَنَّ فِي الْحُطَمَةِ

bharadvaajaayaava dhukSata dvitaa

الَّذِينَ يُكَذِّبُونَ بِيَوْمِ الدِّينِ

And Abdon, and Zichri, and Hanan,

upaakSaraa sahasriNii

dhiyo yo naH pracodayaat

yad iim RNvanti vedhasaH

uta potaa ni Siidati

maarDiikebhir naadhamaanam