לְקִ֖ישׁ בְּנֵי־ קִ֥ישׁ יְרַחְמְאֵֽל׃

בַּֽעֲנָא֙ בֶּן־ חוּשָׁ֔י בְּאָשֵׁ֖ר וּבְעָלֽוֹת׃

אֶת־ אֱד֥וֹם וְאֶת־ מוֹאָ֖ב וְאֶת־ בְּנֵ֥י עַמּֽוֹן׃

בְּנֵ֥י גִבְע֖וֹן תִּשְׁעִ֥ים וַחֲמִשָּֽׁה׃

رَبَّنَا اكْشِفْ عَنَّا الْعَذَابَ إِنَّا مُؤْمِنُونَ

sa hi sthiro vicarSaNiH

tad vaaM ceti pra viirya\m

maghavaanaa suviiraav anapacyutaa

ثُمَّ لَتُسْأَلُنَّ يَوْمَئِذٍ عَنِ النَّعِيمِ

gobhiS Te varNam abhi vaasayaamasi

revantaM hi tvaa shRNomi

ἀράων ἀΐων Νηληϊάδαο γέροντος.

قُلْنَا لَا تَخَفْ إِنَّكَ أَنْتَ الْأَعْلَى

وَإِنَّ عَلَيْكَ لَعْنَتِي إِلَى يَوْمِ الدِّينِ

na cyautnaani kariSyataH

كَلَّا بَلْ لَا تُكْرِمُونَ الْيَتِيمَ

وَمِنَ اللَّيْلِ فَسَبِّحْهُ وَأَدْبَارَ السُّجُودِ

إِنَّ الْمُجْرِمِينَ فِي ضَلَالٍ وَسُعُرٍ

pratnavad rocayan rucaH

manashcin manasas patiH

ko ha kasminn asi shritaH

فَأَخَذَهُ اللَّهُ نَكَالَ الْآخِرَةِ وَالْأُولَى

kRSvaa duvaaMsy antamaa sacemaa

pracakraaNam mahiir iSaH