שְׁאָ֥ר יָשׁ֖וּב שְׁאָ֣ר יַעֲקֹ֑ב אֶל־ אֵ֖ל גִּבּֽוֹר׃

בֶּן־ יַ֥חַת בֶּן־ גֵּרְשֹׁ֖ם בֶּן־ לֵוִֽי׃

וַאֲחִיָּ֥ה חָנָ֖ן עָנָֽן׃

אָטֵ֥ר חִזְקִיָּ֖ה עַזּֽוּר׃

שָׁלֹ֣שׁ רְגָלִ֔ים תָּחֹ֥ג לִ֖י בַּשָּׁנָֽה׃

עֲנָת֥וֹת נֹ֖ב עֲנָֽנְיָֽה׃

לְמַטֵּ֣ה גָ֔ד גְּאוּאֵ֖ל בֶּן־ מָכִֽי׃

וַיְדַבֵּ֥ר אֱלֹהִ֖ים אֶל־ נֹ֥חַ לֵאמֹֽר׃

בְּנֵי־ גִדֵּ֥ל בְּנֵי־ גַ֖חַר בְּנֵ֥י רְאָיָֽה׃

לִֽישׁוּעָתְךָ֖ קִוִּ֥יתִי יְהוָֽה׃

אָשָׁ֖ם ה֑וּא אָשֹׁ֥ם אָשַׁ֖ם לַיהוָֽה׃

فَتَوَلَّ عَنْهُمْ حَتَّى حِينٍ

imaa u Su shrudhii giraH

أَنْتُمْ وَآبَاؤُكُمُ الْأَقْدَمُونَ

وَقُلْ إِنِّي أَنَا النَّذِيرُ الْمُبِينُ

stomaM rudraaya dRshiikam

وَمَا هُوَ إِلَّا ذِكْرٌ لِلْعَالَمِينَ

vipram aajaa vivasvataH

إِنَّكَ مَيِّتٌ وَإِنَّهُمْ مَيِّتُونَ

yena tokaM ca tanayaM ca dhaamahe

عَنِ الْيَمِينِ وَعَنِ الشِّمَالِ عِزِينَ

tena nuunam made madeH

nuu cit sa dabhyate janaH

anu pra yanti vRSTayaH