כִּֽי־ אֲ֭נִי לְצֶ֣לַע נָכ֑וֹן וּמַכְאוֹבִ֖י נֶגְדִּ֣י תָמִֽיד׃

Παλλὰς Ἀθηναίη ὑπὸ Πηλεΐδαο βίηφιν.

فَأُولَئِكَ عَسَى اللَّهُ أَنْ يَعْفُوَ عَنْهُمْ وَكَانَ اللَّهُ عَفُوًّا غَفُورًا

وَآيَةٌ لَهُمُ اللَّيْلُ نَسْلَخُ مِنْهُ النَّهَارَ فَإِذَا هُمْ مُظْلِمُونَ

ὀξείῃς ὀδύνῃσιν ἐλήλαται, οὐδέ μοι αἷμα

no asya vyathate paviH

uurmir na naavam aa vadhiit

φεῦγον· ὃ δὲ σφεδανὸν ἔφεπʼ ἔγχεϊ, λύσσα δέ οἱ κῆρ

iishe hi pitvo\ .aviSasya daavane

puur bhavaa shatabhujiH