וַיִּסַּ֖ע יִשְׂרָאֵ֑ל וַיֵּ֣ט אָֽהֳלֹ֔ה מֵהָ֖לְאָה לְמִגְדַּל־ עֵֽדֶר׃

וַיֹּ֤אמֶר אֱלֹהִים֙ אֶל־ נֹ֔חַ וְאֶל־ בָּנָ֥יו אִתּ֖וֹ לֵאמֹֽר׃

וִֽ֭ירֹמְמוּהוּ בִּקְהַל־ עָ֑ם וּבְמוֹשַׁ֖ב זְקֵנִ֣ים יְהַלְלֽוּהוּ׃

וְקָרַ֨ב אֹתָ֜ם אֶחָ֧ד אֶל־ אֶחָ֛ד לְךָ֖ לְעֵ֣ץ אֶחָ֑ד וְהָי֥וּ לַאֲחָדִ֖ים בְּיָדֶֽךָ׃

מֵעַ֖י רֻתְּח֥וּ וְלֹא־ דָ֗מּוּ קִדְּמֻ֥נִי יְמֵי־ עֹֽנִי׃

לְמַטֵּ֣ה שִׁמְע֔וֹן שָׁפָ֖ט בֶּן־ חוֹרִֽי׃

قُلْ إِنَّمَا أَنَا مُنْذِرٌ وَمَا مِنْ إِلَهٍ إِلَّا اللَّهُ الْوَاحِدُ الْقَهَّارُ

وَمَا هُوَ بِقَوْلِ شَيْطَانٍ رَجِيمٍ

viihi shuura puroLaasham

ذَلِكَ أَنْ لَمْ يَكُنْ رَبُّكَ مُهْلِكَ الْقُرَى بِظُلْمٍ وَأَهْلُهَا غَافِلُونَ

ashvaa iva vRSaNas taviSiiyavaH

suvaano yaati kavikratuH

Βοίβην καὶ Γλαφύρας καὶ ἐϋκτιμένην Ἰαωλκόν,

κὰδ δὲ πρόσθʼ ἵππων Διομήδεος ἧκε χαμᾶζε·

aa naH soma saho juvo ruupaM na varcase bhara

punaana indav eSaam puruhuuta janaanaam

يَا أَيَّتُهَا النَّفْسُ الْمُطْمَئِنَّةُ

makSv ai\tthaa dhiyaa naraa

amuur yaa upa suurye yaabhir vaa suuryaH saha

ἀμφὶ σὲ Πηλέος υἱὲ μάχης ἀκόρητον Ἀχαιοί,