וִֽיחִי־ ע֥וֹד לָנֶ֑צַח לֹ֖א יִרְאֶ֣ה הַשָּֽׁחַת׃

מַלֵּ֣א פְנֵיהֶ֣ם קָל֑וֹן וִֽיבַקְשׁ֖וּ שִׁמְךָ֣ יְהוָֽה׃

יֹ֭אמְרוּ גְּאוּלֵ֣י יְהוָ֑ה אֲשֶׁ֥ר גְּ֝אָלָ֗ם מִיַּד־ צָֽר׃

Ζεύς με μέγα Κρονίδης ἄτῃ ἐνέδησε βαρείῃ

ἵπποισίν μʼ ἐκέλευε καὶ ἅρμασιν ἐμβεβαῶτα

sa tvam asmad apa dviSo yuyodhi jaatavedaH

ἔξοχον ἡρώων· ὃ δʼ ἀνέδραμεν ἔρνεϊ ἶσος·

υἱὸς ὑπερθύμοιο Κορώνου Καινεΐδαο·

δείσας· ἐγχείη δʼ ἄρʼ ὑπὲρ νώτου ἐνὶ γαίῃ

سَيَقُولُونَ لِلَّهِ قُلْ أَفَلَا تَذَكَّرُونَ

Last of all the woman died also.

yathaa varo suSaamNe sanibhya aavaho rayim

Ζεύς με μέγα Κρονίδης ἄτῃ ἐνέδησε βαρείῃ,

ἔξοχον ἡρώων· ὃ δʼ ἀνέδραμεν ἔρνεϊ ἶσος·

And he left all, rose up, and followed him.

ἕστηκε πρὸ νεῶν· οἳ δʼ ἀλλήλους ὀλέκουσιν

ἄνδρες κίκλησκον καλλίζωνοί τε γυναῖκες

ἀμφὶ δέ μιν φᾶρος καλὸν βάλον ἠδὲ χιτῶνα,

وَيَقُولُ الْإِنْسَانُ أَإِذَا مَا مِتُّ لَسَوْفَ أُخْرَجُ حَيًّا

anuttamanyum ajaram

δύσεθʼ ὅμιλον ἰών, ἐν δὲ κλόνον Ἀργείοισιν

τί καὶ ἡμεῖς κινδυνεύομεν πᾶσαν ὥραν;