הַחֲרִ֣ישׁוּ מִ֭מֶּנִּי וַאֲדַבְּרָה־ אָ֑נִי וְיַעֲבֹ֖ר עָלַ֣י מָֽה׃

יִשְׁלַ֣ח דְּבָר֣וֹ וְיַמְסֵ֑ם יַשֵּׁ֥ב ר֝וּח֗וֹ יִזְּלוּ־ מָֽיִם׃

כֹּ֥ה אָמַ֖ר אֲדֹנָ֣י יְהוִ֑ה לֹ֥א תָק֖וּם וְלֹ֥א תִֽהְיֶֽה׃

וְעַתָּ֗ה כִּי־ אַ֭יִן פָּקַ֣ד אַפּ֑וֹ וְלֹֽא־ יָדַ֖ע בַּפַּ֣שׁ מְאֹֽד׃

ἐν δὲ νομὸν ποίησε περικλυτὸς ἀμφιγυήεις

tvaaM vardhantu no giraH

πᾶσαν ἐπέτρεψας, μέλεον δέ οἱ εὖχος ἔδωκας·

gobhiH shriiNiita matsaram

sarvaaham asmi romashaa gandhaariiNaam ivaavikaa

tvaaM vardhantu no giraH

ثُمَّ لَتَرَوُنَّهَا عَيْنَ الْيَقِينِ

إِنَّمَا قَوْلُنَا لِشَيْءٍ إِذَا أَرَدْنَاهُ أَنْ نَقُولَ لَهُ كُنْ فَيَكُونُ

ἤριπε δʼ ἐν κονίῃς· ὃ δʼ ἐπεύξατο δῖος Ἀχιλλεύς·

لَا يَرْقُبُونَ فِي مُؤْمِنٍ إِلًّا وَلَا ذِمَّةً وَأُولَئِكَ هُمُ الْمُعْتَدُونَ

δώματʼ ἐς αἰγιόχοιο Διὸς μετὰ δαίμονας ἄλλους.

ἕλκʼ ἐπὶ οἷ μεμαὼς ὥς τε λίς, ἐκ δʼ ἄρα χειρὸς

κτίσσε δὲ Δαρδανίην, ἐπεὶ οὔ πω Ἴλιος ἱρὴ

aadityaasaH sumahasaH kRNotana