וַיְהִי֙ דְּבַ֣ר הֽ͏ָאֱלֹהִ֔ים אֶל־ שְׁמַעְיָ֥ה אִישׁ־ הָאֱלֹהִ֖ים לֵאמֹֽר׃

בְּנֵ֖י עֻזִּיאֵ֑ל מִיכָ֣ה הָרֹ֔אשׁ וְיִשִּׁיָּ֖ה הַשֵּׁנִֽי׃

הֵ֛ן עֵ֥ד לְאוּמִּ֖ים נְתַתִּ֑יו נָגִ֥יד וּמְצַוֵּ֖ה לְאֻמִּֽים׃

מַה־ יִּתֵּ֣ן לְ֭ךָ וּמַה־ יֹּסִ֥יף לָ֗ךְ לָשׁ֥וֹן רְמִיָּֽה׃

אֲנִ֥י יְהוָ֖ה קְדֽוֹשְׁכֶ֑ם בּוֹרֵ֥א יִשְׂרָאֵ֖ל מַלְכְּכֶֽם׃

יְֽהוָ֗ה יִ֭סְפֹּר בִּכְת֣וֹב עַמִּ֑ים זֶ֖ה יֻלַּד־ שָׁ֣ם סֶֽלָה׃

ثُمَّ فِي سِلْسِلَةٍ ذَرْعُهَا سَبْعُونَ ذِرَاعًا فَاسْلُكُوهُ

αἰὲν ἀριστεύειν καὶ ὑπείροχον ἔμμεναι ἄλλων·

وَقَالُوا إِنْ هِيَ إِلَّا حَيَاتُنَا الدُّنْيَا وَمَا نَحْنُ بِمَبْعُوثِينَ

εἰ οὕτω μαίνεσθαι ἐάσομεν οὖλον Ἄρηα.

ἐκ δὲ δίκην ἐλάσωσι θεῶν ὄπιν οὐκ ἀλέγοντες·

ἢ τεὸν ἢ Αἴαντος ἰὼν γέρας, ἢ Ὀδυσῆος

Rtasya pade adhi diidyaanaM guhaa raghuSyad raghuyad viveda

divorucaH suruco rocamaanaa iLaa yeSaaM gaNyaa maahinaa giiH

ὦ υἱὲ Πετεῶο διοτρεφέος βασιλῆος,

The king of Libnah, one; the king of Adullam, one;

وَمَا هُوَ بِقَوْلِ شَاعِرٍ قَلِيلًا مَا تُؤْمِنُونَ

ἢ ὅ γε φάσγανον ὀξὺ ἐρυσσάμενος παρὰ μηροῦ

ἣ πληθὺς ἐπὶ νῆας Ἀχαιῶν ἀπονέοντο.

somo vadhuuyur abhavad ashvinaastaam ubhaa varaa

δυσμενέων ὑπὸ χερσὶν ἐμεῦ ἀπομηνίσαντος.

αἰὲν ἀριστεύειν καὶ ὑπείροχον ἔμμεναι ἄλλων,

فَإِنَّمَا يَسَّرْنَاهُ بِلِسَانِكَ لَعَلَّهُمْ يَتَذَكَّرُونَ