אֵיפֹ֣ה הָ֭יִיתָ בְּיָסְדִי־ אָ֑רֶץ הַ֝גֵּ֗ד אִם־ יָדַ֥עְתָּ בִינָֽה׃

לֶאְסֹ֣ר שָׂרָ֣יו בְּנַפְשׁ֑וֹ וּזְקֵנָ֥יו יְחַכֵּֽם׃

דָּבָ֛ר שָׁלַ֥ח אֲדֹנָ֖י בְּיַעֲקֹ֑ב וְנָפַ֖ל בְּיִשְׂרָאֵֽל׃

σοὶ μὲν ἐγώ, σὺ δʼ ἐμοί· ἐπὶ δʼ ἕψονται θεοὶ ἄλλοι

كَانُوا لَا يَتَنَاهَوْنَ عَنْ مُنْكَرٍ فَعَلُوهُ لَبِئْسَ مَا كَانُوا يَفْعَلُونَ

δήμῳ πιφαύσκων, ὃ δʼ ἀναίνετο μηδὲν ἑλέσθαι·

dhaataara stuvate vayaH

abhyaaram id adrayo niSiktam puSkare madhu

samaane ahan vimimaano arkaM viSuruupe payasi sasminn uudhan

kasminn aa yatatho jane ko vaaM nadiinaaM sacaa

api panthaam aganmahi svastigaam anehasam

πλείστους δʼ Αἴας εἷλεν Ὀϊλῆος ταχὺς υἱός·

وَمَا أَرْسَلْنَا مِنْ قَبْلِكَ مِنْ رَسُولٍ إِلَّا نُوحِي إِلَيْهِ أَنَّهُ لَا إِلَهَ إِلَّا أَنَا فَاعْبُدُونِ

δῶκεν ἀεικίσσασθαι ἑῇ ἐν πατρίδι γαίῃ.

ἤπιος οὐδὲ φίλος, πάντες δέ με πεφρίκασιν.

tayor id amavac chavas tigmaa didyun maghonoH

οἳ μὲν ἄρα Ζεφύροιο δυσαέος ἀθρόοι ἔνδον

ὦ φίλοι, εἰ καὶ μοῖρα παρʼ ἀνέρι τῷδε δαμῆναι

τὼ καὶ δεικνύμενος προσέφη πόδας ὠκὺς Ἀχιλλεύς·

وَإِنَّ الَّذِينَ لَا يُؤْمِنُونَ بِالْآخِرَةِ عَنِ الصِّرَاطِ لَنَاكِبُونَ

pra vo devaayaagnaye barhiSTham arcaasmai