נֶ֣גַע צָרַ֔עַת כִּ֥י תִהְיֶ֖ה בְּאָדָ֑ם וְהוּבָ֖א אֶל־ הַכֹּהֵֽן׃

הֵ֚ן אֶרְאֶלָּ֔ם צָעֲק֖וּ חֻ֑צָה מַלְאֲכֵ֣י שָׁל֔וֹם מַ֖ר יִבְכָּיֽוּן׃

αὐτὰρ ὃ Ἰφίκλοιο πάϊς τοῦ Φυλακίδαο.

hantaaham pRthiviim imaaM ni dadhaaniiha veha vaa

وَلِبُيُوتِهِمْ أَبْوَابًا وَسُرُرًا عَلَيْهَا يَتَّكِئُونَ

قُلْ مَا أَسْأَلُكُمْ عَلَيْهِ مِنْ أَجْرٍ وَمَا أَنَا مِنَ الْمُتَكَلِّفِينَ

ambayo yanty adhvabhir jaamayo adhvariiyataam

πᾶσι χάνοι· τό κεν ἧμιν ἄφαρ πολὺ κέρδιον εἴη

punaano akramiid abhi vishvaa mRdho vicarSaNiH

οἷο κασιγνήτοιο Λυκάονος· ἥρμοσε δʼ αὐτῷ.

indraavaruNa nuu nu vaaM siSaasantiiSu dhiiSv aa

θυμοβόρῳ ἔριδι μενεήναμεν εἵνεκα κούρης;

أَمِ اتَّخَذَ مِمَّا يَخْلُقُ بَنَاتٍ وَأَصْفَاكُمْ بِالْبَنِينَ

οὐδέ τί μοι εἶπες πυκινὸν ἔπος, οὗ τέ κεν αἰεὶ

ἀλλὰ ἴδεσθε καὶ ὔμμες ἀνασταδόν· οὐ γὰρ ἔγωγε

ἦ γάρ κεν δειλός τε καὶ οὐτιδανὸς καλεοίμην

uSo adyeha gomaty ashvaavati vibhaavari

sajuur gaNena tRmpatu

وَإِنْ أَدْرِي لَعَلَّهُ فِتْنَةٌ لَكُمْ وَمَتَاعٌ إِلَى حِينٍ