וּמִבְּנֵ֣י עַזְגָּ֔ד יוֹחָנָ֖ן בֶּן־ הַקָּטָ֑ן וְעִמּ֕וֹ מֵאָ֥ה וַעֲשָׂרָ֖ה הַזְּכָרִֽים׃

וַיֵּ֖לֶךְ הַמַּלְאָ֑ךְ וַיָּבֹא֙ וַיַּגֵּ֣ד לְדָוִ֔ד אֵ֛ת כָּל־ אֲשֶׁ֥ר שְׁלָח֖וֹ יוֹאָֽב׃

הַבֹּטְחִ֥ים עַל־ חֵילָ֑ם וּבְרֹ֥ב עָ֝שְׁרָ֗ם יִתְהַלָּֽלוּ׃

πὰρ νηῶν ἀνιόντες ὅσοι βεβλήατο χαλκῷ

mahi shaviSTha nas kRdhi saMcakSe bhuje asyai

tayaa pavasva dhaarayaa yayaa piito vicakSase

asmaa -asmaa id andhaso .adhvaryo pra bharaa sutam

οὐδʼ ἀναθηλήσει· περὶ γάρ ῥά ἑ χαλκὸς ἔλεψε

إِذْ قَالَ لَهُ رَبُّهُ أَسْلِمْ قَالَ أَسْلَمْتُ لِرَبِّ الْعَالَمِينَ

وَجَعَلَ الْقَمَرَ فِيهِنَّ نُورًا وَجَعَلَ الشَّمْسَ سِرَاجًا

οἳ πρὶν ἐπʼ ἀλλήλοισι φέρον πολύδακρυν Ἄρηα

apaad indro apaad agnir vishve devaa amatsata

أَوَلَمْ يَتَفَكَّرُوا مَا بِصَاحِبِهِمْ مِنْ جِنَّةٍ إِنْ هُوَ إِلَّا نَذِيرٌ مُبِينٌ

وَكَذَلِكَ أَنْزَلْنَاهُ آيَاتٍ بَيِّنَاتٍ وَأَنَّ اللَّهَ يَهْدِي مَنْ يُرِيدُ

ἀνδρῶν μαρναμένων· ῥέε δʼ αἵματι γαῖα μέλαινα.

ὤμων μεσσηγύς, διὰ δὲ στήθεσφιν ἔλασσε,

ὤμοις ἰφθίμοισι βάλʼ αἰγίδα θυσσανόεσσαν,

kavim maMhiSTham adhvare puruspRham

τῇδʼ ἄτῃ ἄασας καί μιν μέγα κῦδος ἀπηύρας;

ὤμων μεσσηγύς, διὰ δὲ στήθεσφιν ἔλασσε,