סַבּ֤וּנִי כִדְבוֹרִ֗ים דֹּ֭עֲכוּ כְּאֵ֣שׁ קוֹצִ֑ים בְּשֵׁ֥ם יְ֝הוָ֗ה כִּ֣י אֲמִילַֽם׃

מִזְמ֥וֹר שִׁ֗יר לְי֣וֹם הַשַׁבָּֽת׃

וְאִ֖ישׁ כִּי־ יִהְיֶ֣ה צַדִּ֑יק וְעָשָׂ֥ה מִשְׁפָּ֖ט וּצְדָקָֽה׃

מַ֣יִם עֲ֭מֻקִּים דִּבְרֵ֣י פִי־ אִ֑ישׁ נַ֥חַל נֹ֝בֵ֗עַ מְק֣וֹר חָכְמָֽה׃

כַּמָּ֤ה ׀ נֵר־ רְשָׁ֘עִ֤ים יִדְעָ֗ךְ וְיָבֹ֣א עָלֵ֣ימוֹ אֵידָ֑ם חֲ֝בָלִ֗ים יְחַלֵּ֥ק בְּאַפּֽוֹ׃

אֶרְדּ֣וֹף א֭וֹיְבַי וְאַשִּׂיגֵ֑ם וְלֹֽא־ אָ֝שׁוּב עַד־ כַּלּוֹתָֽם׃

ἥ τις ἀλεξίκακος πᾶσιν Δαναοῖσι γένοιτο.

δμῳὰς δʼ ἐκκαλέσας λοῦσαι κέλετʼ ἀμφί τʼ ἀλεῖψαι

ὀλλὺς Ἀργείους, ὅτε δὴ περὶ νὺξ ἐκάλυψεν.

mimyakSa yeSu rodasii nu devii siSakti puuSaa abhyardhayajvaa

Hold not thy peace, O God of my praise;

وَالَّذِينَ لَا يَشْهَدُونَ الزُّورَ وَإِذَا مَرُّوا بِاللَّغْوِ مَرُّوا كِرَامًا

ἐξ εὐνῆς ἀνστᾶσα, νεμεσσητὸν δέ κεν εἴη.

ἐκ δʼ ἄρα οἱ μηροῦ δόρυ μείλινον ὦσε θύραζε

sadyaH so asya mahimaa na saMnashe yaM kSoNiir anucakrade

Βοιωτῶν μὲν Πηνέλεως καὶ Λήϊτος ἦρχον

μίσγεσθʼ· οὐ γάρ μοι δηρὸν βέῃ, ἀλλά τοι ἤδη

الَّذِينَ يَخْشَوْنَ رَبَّهُمْ بِالْغَيْبِ وَهُمْ مِنَ السَّاعَةِ مُشْفِقُونَ

فَلَمَّا جَنَّ عَلَيْهِ اللَّيْلُ رَأَى كَوْكَبًا قَالَ هَذَا رَبِّي فَلَمَّا أَفَلَ قَالَ لَا أُحِبُّ الْآفِلِينَ

αὖθι μένειν, ὀπίσω δὲ πύλας λίπε, βῆ δὲ φοβηθείς·

aham apo apinvam ukSamaaNaa dhaarayaM divaM sadana Rtasya

νῦν δʼ ἴδεν ὃς μέγʼ ἄριστος Ἀχαιῶν εὔχεται εἶναι·

ἄρνε δύω καὶ οἶνον ἐΰφρονα καρπὸν ἀρούρης