אָ֥֨ז יָ֘שׁ֤וּבוּ אוֹיְבַ֣י אָ֭חוֹר בְּי֣וֹם אֶקְרָ֑א זֶה־ יָ֝דַ֗עְתִּי כִּֽי־ אֱלֹהִ֥ים לִֽי׃

תַּֽחַת־ עֶ֭בֶד כִּ֣י יִמְל֑וֹךְ וְ֝נָבָ֗ל כִּ֣י יִֽשְׂבַּֽע־ לָֽחֶם׃

אֱ‍ֽלֹהִ֗ים בְּ֭צֵאתְךָ לִפְנֵ֣י עַמֶּ֑ךָ בְּצַעְדְּךָ֖ בִֽישִׁימ֣וֹן סֶֽלָה׃

וְיִתְר֥וֹן אֶ֖רֶץ בַּכֹּ֣ל היא ה֑וּא מֶ֥לֶךְ לְשָׂדֶ֖ה נֶעֱבָֽד׃

אֲנִ֤י הַגֶּ֙בֶר֙ רָאָ֣ה עֳנִ֔י בְּשֵׁ֖בֶט עֶבְרָתֽוֹ׃

מִֽן־ הַ֭מֵּצַ֥ר קָרָ֣אתִי יָּ֑הּ עָנָ֖נִי בַמֶּרְחָ֣ב יָֽהּ׃

אַשְׁרֵ֣י הַ֭גּוֹי אֲשֶׁר־ יְהוָ֣ה אֱלֹהָ֑יו הָעָ֓ם ׀ בָּחַ֖ר לְנַחֲלָ֣ה לוֹ׃

בְּנֵ֣י עָדִ֔ין אַרְבַּ֥ע מֵא֖וֹת חֲמִשִּׁ֥ים וְאַרְבָּעָֽה׃

yaH suSavyaH sudakSiNa ino yaH sukratur gRNe

asmaa u te mahi mahe vidhema namobhir agne samidhota havyaiH

Ἰδομενεῦ μὴ κεῖνος ἀνὴρ ἔτι νοστήσειεν

imaa juSasva haryashva yojanendra yaa te amanmahi

vaajii vaajeSu dhiiyate .adhvareSu pra Niiyate

وَلَقَدْ يَسَّرْنَا الْقُرْآنَ لِلذِّكْرِ فَهَلْ مِنْ مُدَّكِرٍ

maa vo riSat khanitaa yasmai caahaM khanaami vaH

أُبَلِّغُكُمْ رِسَالَاتِ رَبِّي وَأَنَا لَكُمْ نَاصِحٌ أَمِينٌ

ὅς ποτέ μʼ εἰρόμενος μέγʼ ἐγήθεεν ᾧ ἐνὶ οἴκῳ

οἴκαδε νοστήσας ἱερῆς εἰς ἄστυ Ζελείης.

ἀλλʼ ἄγε δή τινα μάντιν ἐρείομεν ἢ ἱερῆα

πλησίοι ἔστησαν, σάκεʼ ὤμοισι κλίναντες.

ἐκ πεδίου, τὴν ὦρσαν ἐρίγδουποι πόδες ἵππων

οἴκαδε νοστήσας ἱερῆς εἰς ἄστυ Ζελείης.

فَلَنُذِيقَنَّ الَّذِينَ كَفَرُوا عَذَابًا شَدِيدًا وَلَنَجْزِيَنَّهُمْ أَسْوَأَ الَّذِي كَانُوا يَعْمَلُونَ

أُولَئِكَ هُمُ الْكَافِرُونَ حَقًّا وَأَعْتَدْنَا لِلْكَافِرِينَ عَذَابًا مُهِينًا