וְאָמַ֕ר לֹ֥א נָבִ֖יא אָנֹ֑כִי אִישׁ־ עֹבֵ֤ד אֲדָמָה֙ אָנֹ֔כִי כִּ֥י אָדָ֖ם הִקְנַ֥נִי מִנְּעוּרָֽי׃

דָּרַ֤ךְ קַשְׁתוֹ֙ וַיַּצִּיבֵ֔נִי כַּמַּטָּרָ֖א לַחֵֽץ׃

יַסֵּ֣ר בִּ֭נְךָ וִֽינִיחֶ֑ךָ וְיִתֵּ֖ן מַעֲדַנִּ֣ים לְנַפְשֶֽׁךָ׃

νῦν δʼ ἐπεὶ οὐκ ἐθέλω πολεμιζέμεν Ἕκτορι δίῳ

brahma prajaavad aa bhara jaatavedo vicarSaNe

sahasraM yaahi pathibhiH kanikradat

τώ κεν ἐελποίμην αἱρησέμεν, εἰ σύ γε θυμῷ

νόσφι φίλων πάντων. ὃ δʼ ἐπεγρόμενος χαλέπαινε

κεῖθεν δὲ ξεῖνός μιν ἐλύσατο πολλὰ δʼ ἔδωκεν

πὰρ δὲ Διὶ Κρονίωνι καθέζετο κύδεϊ γαίων.

ῥέα διελεύσεσθαι μεγαλήτορος Αἰνείαο

pavasva devamaadano vicarSaNir apsaa indraaya varuNaaya vaayave

aa te .avo vareNyaM vRSantamasya huumahe

وَلَوْلَا فَضْلُ اللَّهِ عَلَيْكُمْ وَرَحْمَتُهُ وَأَنَّ اللَّهَ تَوَّابٌ حَكِيمٌ

ἕλκον νύκτα μέλαιναν ἐπὶ ζείδωρον ἄρουραν.

μητέρʼ ἐμήν· ἣ δʼ αἰὲν ἐμὲ λισσέσκετο γούνων