זְנ֛וּת וְיַ֥יִן וְתִיר֖וֹשׁ יִֽקַּֽח־ לֵֽב׃

צַדִּ֣יק אַתָּ֣ה יְהוָ֑ה וְ֝יָשָׁ֗ר מִשְׁפָּטֶֽיךָ׃

וַיִּקְח֥וּ הָֽאֲנָשִׁ֖ים מִצֵּידָ֑ם וְאֶת־ פִּ֥י יְהוָ֖ה לֹ֥א שָׁאָֽלוּ׃

וַיָּ֥מָת נָדָ֖ב וַאֲבִיה֑וּא בְּהַקְרִיבָ֥ם אֵשׁ־ זָרָ֖ה לִפְנֵ֥י יְהוָֽה׃

ἦ ὀλίγον οἷ παῖδα ἐοικότα γείνατο Τυδεύς.

Τρώων ὁρμήσειε καὶ ἄρξειαν πολέμοιο.

ثُمَّ أَنْشَأْنَا مِنْ بَعْدِهِمْ قَرْنًا آخَرِينَ

وَآيَةٌ لَهُمْ أَنَّا حَمَلْنَا ذُرِّيَّتَهُمْ فِي الْفُلْكِ الْمَشْحُونِ

قَالَ هَذِهِ نَاقَةٌ لَهَا شِرْبٌ وَلَكُمْ شِرْبُ يَوْمٍ مَعْلُومٍ

εἵλετο δʼ ἄλκιμα δοῦρε δύω κεκορυθμένα χαλκῷ

yad indraagnii janaa ime vihvayante tanaa giraa

καὶ γάρ τίς θʼ ἕνα μῆνα μένων ἀπὸ ἧς ἀλόχοιο

τὴν δʼ ἀπαμειβόμενος προσεφώνεε νήδυμος Ὕπνος·

stRNiita barhir aasade

ayam punaana uSaso vi rocayad ayaM sindhubhyo abhavad ulokakRt

δωσέμεναι κατένευσε καὶ ἅρματα ποικίλα χαλκῷ,

ἣ δʼ ἄλλους μὲν ἔασε, Θέμιστι δὲ καλλιπαρῄῳ

ἔνθά οἱ Εὐρύπυλος βεβλημένος ἀντεβόλησε

ثُمَّ لَقَطَعْنَا مِنْهُ الْوَتِينَ

yasya brahma vardhanaM yasya somo yasyedaM raadhaH sa janaasa indraH

χαλκῷ δῃώσῃ, ἀπό τʼ ὤμων τεύχεʼ ἕληται,

ὣς οἳ μὲν μάρναντο, σιδήρειος δʼ ὀρυμαγδὸς

agne manmaani tubhyaM kaM ghRtaM na juhva aasani