בְּ֭לִבִּי צָפַ֣נְתִּי אִמְרָתֶ֑ךָ לְ֝מַ֗עַן לֹ֣א אֶֽחֱטָא־ לָֽךְ׃

יְהוָ֖ה יִלָּחֵ֣ם לָכֶ֑ם וְאַתֶּ֖ם תַּחֲרִישֽׁוּן׃

وَمَا تُجْزَوْنَ إِلَّا مَا كُنْتُمْ تَعْمَلُونَ

aryamaNam bRhaspatim indraM daanaaya codaya

And Moza begat Binea: Rapha was his son, Eleasah his son, Azel his son:

βῆ δὲ μετʼ Αἴσηπον καὶ Πήδασον, οὕς ποτε νύμφη

ἡγεμόνων· πρῶτος δὲ ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγαμέμνων

hRdrogam mama suurya harimaaNaM ca naashaya

σκυζομένη Διὶ πατρί, χόλος δέ μιν ἄγριος ᾕρει·

prati na iiM surabhiiNi vyantu

And he arose, and departed to his house.

τὸν δʼ ἐπιμειδήσας προσέφη κρείων Ἀγαμέμνων

τοῖον Πάνθου υἱὸν ἐϋμμελίην Εὔφορβον

فَانْظُرْ كَيْفَ كَانَ عَاقِبَةُ مَكْرِهِمْ أَنَّا دَمَّرْنَاهُمْ وَقَوْمَهُمْ أَجْمَعِينَ

Ἴλιον εἰς εὔπωλον, ἵνα Τρώεσσι μάχοιτο.

σκυζομένη Διὶ πατρί, χόλος δέ μιν ἄγριος ᾕρει·

χαιτάων κατέχευε λοέσσας ὕδατι λευκῷ.

وَأَمَّا الَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ فَيُوَفِّيهِمْ أُجُورَهُمْ وَاللَّهُ لَا يُحِبُّ الظَّالِمِينَ

νηπίη, οὐδʼ ἐνόησεν ὅ μιν μάλα τῆλε λοετρῶν

ἔνδον ἅπας πεπάλακτο· δάμασσε δέ μιν μεμαῶτα·

فَأَمَّا الَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ فَهُمْ فِي رَوْضَةٍ يُحْبَرُونَ

δυσμενέες δʼ ἄνδρες σχεδὸν εἵαται· οὐδέ τι ἴδμεν

abhi vo deviiM dhiyaM dadhidhvam pra vo devatraa vaacaM kRNudhvam

ἐν Λυκίῃ, πάντες δὲ θεοὺς ὣς εἰσορόωσι,