וְהַבָּא֙ אֶל־ הַבַּ֔יִת כָּל־ יְמֵ֖י הִסְגִּ֣יר אֹת֑וֹ יִטְמָ֖א עַד־ הָעָֽרֶב׃

יִרְחֲק֣וּ בָנָ֣יו מִיֶּ֑שַׁע וְיִֽדַּכְּא֥וּ בַ֝שַּׁ֗עַר וְאֵ֣ין מַצִּֽיל׃

כִּֽי־ יְ֭הוָה יִתֵּ֣ן חָכְמָ֑ה מִ֝פִּ֗יו דַּ֣עַת וּתְבוּנָֽה׃

זְכֹר־ דָּבָ֥ר לְעַבְדֶּ֑ךָ עַ֝֗ל אֲשֶׁ֣ר יִֽחַלְתָּֽנִי׃

אַֽל־ תִּגְּעוּ֙ בִּמְשִׁיחָ֔י וּבִנְבִיאַ֖י אַל־ תָּרֵֽעוּ׃

Τρῶες δʼ ἐρρίγησαν ὅπως ἴδον αἰόλον ὄφιν

δῶρα δʼ Ἀχιλλῆϊ φερέμεν τά κε θυμὸν ἰήνῃ

ἑρπύζων παρὰ πυρκαϊὴν ἁδινὰ στεναχίζων.

ἐκ θυμοῦ πεσέειν καὶ δαίμοσιν εἶναι ἀλιτρός.

φημὶ γὰρ οὖν κατανεῦσαι ὑπερμενέα Κρονίωνα

وَيَجْعَلُونَ لِلَّهِ الْبَنَاتِ سُبْحَانَهُ وَلَهُمْ مَا يَشْتَهُونَ

manojavaa ayamaana aayasiim atarat puram

τῷ δὲ καὶ ἵππους μὲν λῦσε κλυτὸς ἐννοσίγαιος,

sRpradaanuu iSo vaastv adhi kSitaH

ὣς φάθʼ, ὃ δὲ ξυνέηκε θεᾶς ὄπα φωνησάσης,

ὣς φάθʼ, ὃ δὲ ξυνέηκε θεᾶς ὄπα φωνησάσης,

eSa sya madyo raso .ava caSTe divaH shishuH

asme rayiM ni dhaaraya vi vo made sahasriNam puruuvaso vivakSase

δῶρα δʼ Ἀχιλλῆϊ φερέμεν, τά κε θυμὸν ἰήνῃ.

aad asya shuSmiNo rase vishve devaa amatsata

praavaH shaciibhir etasham

yaH samidhaa ya aahutii yo vedena dadaasha marto agnaye

sa hi Smaa vishvacarSaNir abhimaati saho dadhe

δῶρα δʼ Ἀχιλλῆϊ φερέμεν τά κε θυμὸν ἰήνῃ