בִּשְׁנַת־ מ֖וֹת הַמֶּ֣לֶךְ אָחָ֑ז הָיָ֖ה הַמַּשָּׂ֥א הַזֶּֽה׃

אֱ‍ֽלֹהַ֗י שִׁיתֵ֥מוֹ כַגַּלְגַּ֑ל כְּ֝קַ֗שׁ לִפְנֵי־ רֽוּחַ׃

יְהוָ֥ה אֱלֹהֵיכֶ֖ם הִרְבָּ֣ה אֶתְכֶ֑ם וְהִנְּכֶ֣ם הַיּ֔וֹם כְּכוֹכְבֵ֥י הַשָּׁמַ֖יִם לָרֹֽב׃

מִתּ֣וֹךְ וּ֖מֵחָמָס יִגְאַ֣ל נַפְשָׁ֑ם וְיֵיקַ֖ר דָּמָ֣ם בְּעֵינָֽיו׃

yo havyaany airayataa manurhito deva aasaa sugandhinaa

χαλκέῳ δʼ ἐν κεράμῳ δέδετο τρισκαίδεκα μῆνας·

ὣς ἔφατʼ εὐχόμενος, νεμέσησε δὲ πότνια Ἥρη,

ἑστάμεναι μέλεον σὺν τεύχεσιν, ἀλλὰ λύʼ ἵππους·

τῶν ἄλλων· Ἀχιλεὺς δʼ ἄρʼ ἐπιρρήσσεσκε καὶ οἶος·

لَأُعَذِّبَنَّهُ عَذَابًا شَدِيدًا أَوْ لَأَذْبَحَنَّهُ أَوْ لَيَأْتِيَنِّي بِسُلْطَانٍ مُبِينٍ

قَالَ أَلَمْ أَقُلْ إِنَّكَ لَنْ تَسْتَطِيعَ مَعِيَ صَبْرًا

αἶψα δʼ ἔπειτʼ Ἀχιλῆος ἀπʼ ὀφθαλμῶν σκέδασʼ ἀχλὺν

pra vaam mahi dyavii abhy upastutim bharaamahe

δεύτεροι ἐν νήεσσι πολυκλήϊσι λίπησθε.

κὰγ γόνυ δουρὶ βαλὼν ἠρύκακε. τὸν μὲν ἔπειτα

μεῖναι ἐπερχόμενον· νῦν αὖτέ με θυμὸς ἀνῆκε

ἐλθεῖν ἐς Τρώων καὶ Ἀχαιῶν φύλοπιν αἰνήν,

ἀντικρὺ διὰ χειρὸς ἐλήλατο χάλκεον ἔγχος.

φιτρῶν καὶ λάων, ἵνα παύσομεν ἄγριον ἄνδρα

ὡς οὐ ῥηΐδιʼ ἐστὶ θεῶν ἐρικυδέα δῶρα

kaNvaaso vaaM sutasomaa abhidyavo yuvaaM havante ashvinaa

nahi te puurtam akSipad bhuvan nemaanaaM vaso

وَجَعَلْنَا مِنْ بَيْنِ أَيْدِيهِمْ سَدًّا وَمِنْ خَلْفِهِمْ سَدًّا فَأَغْشَيْنَاهُمْ فَهُمْ لَا يُبْصِرُونَ

yasya tyan mahitvaM vaataapyam ayaM janaH