חוֹמָה֙ הָי֣וּ עָלֵ֔ינוּ גַּם־ לַ֖יְלָה גַּם־ יוֹמָ֑ם כָּל־ יְמֵ֛י הֱיוֹתֵ֥נוּ עִמָּ֖ם רֹעִ֥ים הַצֹּֽאן׃

וַתֹּאמַ֖רְנָה־ לָּ֑הּ כִּי־ אִתָּ֥ךְ נָשׁ֖וּב לְעַמֵּֽךְ׃

וְשַׂמְתִּ֣י לָעַ֣ד זַרְע֑וֹ וְ֝כִסְא֗וֹ כִּימֵ֥י שָׁמָֽיִם׃

אִם־ יָשִׂ֣ים אֵלָ֣יו לִבּ֑וֹ רוּח֥וֹ וְ֝נִשְׁמָת֗וֹ אֵלָ֥יו יֶאֱסֹֽף׃

הָרְבִיעִי֙ לַיִּצְרִ֔י בָּנָ֥יו וְאֶחָ֖יו שְׁנֵ֥ים עָשָֽׂר׃

ἤριπε δʼ ἐξ ὀχέων, ἀράβησε δὲ τεύχεʼ ἐπʼ αὐτῷ.

πάντες ἀνήϊξαν καὶ δεικανόωντο δέπασσιν.

τοὺς μὲν ἔπειτʼ εἴασαν, ἐπεὶ πολέμου ἀπέπαυσαν·

وَلَقَدْ أَرْسَلْنَا مُوسَى بِآيَاتِنَا وَسُلْطَانٍ مُبِينٍ

τλαίης κεν Μενελάῳ ἐπιπροέμεν ταχὺν ἰόν,

vaamaM-vaamaM vo divyaaya dhaamne vasu-vasu vaH paarthivaaya sunvate

ἤριπε δʼ ἐξ ὀχέων, ἀράβησε δὲ τεύχεʼ ἐπʼ αὐτῷ

وَلَقَدْ أَرْسَلْنَا مُوسَى بِآيَاتِنَا وَسُلْطَانٍ مُبِينٍ

And Shallum begat Hilkiah, and Hilkiah begat Azariah,

vaamaM no astv aryaman vaamaM varuNa shaMsyam

yaahi vaayur na niyuto no achaa tvaM hi dhiibhir dayase vi vaajaan

evaa punaana indrayur madam madiSTha viitaye

وَأَقِيمُوا الْوَزْنَ بِالْقِسْطِ وَلَا تُخْسِرُوا الْمِيزَانَ

puroLaashaM ca no ghaso joSayaase girash ca naH

يُرِيدُونَ أَنْ يَخْرُجُوا مِنَ النَّارِ وَمَا هُمْ بِخَارِجِينَ مِنْهَا وَلَهُمْ عَذَابٌ مُقِيمٌ

yathaa ta ushmasiiSTaye

puroLaashaM ca no ghaso joSayaase girash ca naH