קוּמָ֤ה יְהוָ֗ה אֵ֭ל נְשָׂ֣א יָדֶ֑ךָ אַל־ תִּשְׁכַּ֥ח עניים עֲנָוֽ͏ִים׃

וּמוֹצָ֖א הוֹלִ֣יד אֶת־ בִּנְעָ֑א רָפָ֥ה בְנ֛וֹ אֶלְעָשָׂ֥ה בְנ֖וֹ אָצֵ֥ל בְּנֽוֹ׃

וְכָל־ חֲכַם־ לֵ֖ב בָּכֶ֑ם יָבֹ֣אוּ וְיַעֲשׂ֔וּ אֵ֛ת כָּל־ אֲשֶׁ֥ר צִוָּ֖ה יְהוָֽה׃

وَإِذَا نَادَيْتُمْ إِلَى الصَّلَاةِ اتَّخَذُوهَا هُزُوًا وَلَعِبًا ذَلِكَ بِأَنَّهُمْ قَوْمٌ لَا يَعْقِلُونَ

λαοὶ δʼ ἠρήσαντο, θεοῖσι δὲ χεῖρας ἀνέσχον,

avasRjann upa tmanaa devaan yakSi vanaspate

فَلَمَّا كَشَفْنَا عَنْهُمُ الرِّجْزَ إِلَى أَجَلٍ هُمْ بَالِغُوهُ إِذَا هُمْ يَنْكُثُونَ

stomam me ashvinaav imam abhi vahnii anuuSaataam

οἳ μὲν ἐκήρυσσον, τοὶ δʼ ἠγείροντο μάλʼ ὦκα.

إِنَّ رَبَّكَ هُوَ يَفْصِلُ بَيْنَهُمْ يَوْمَ الْقِيَامَةِ فِيمَا كَانُوا فِيهِ يَخْتَلِفُونَ

Ζεύς τε Ποσειδάων τε, καὶ ἱπποσύνας ἐδίδαξαν

αὔριον, ἢν ἐθέλῃσιν· ἀνάγκῃ δʼ οὔ τί μιν ἄξει.

vRSTidyaavo riityaapaH svarvidaH

ἢ πολέμου· Τρῶες δὲ μάχης ἀκόρητοι ἔασιν.

ἀφνειὸς βιότοιο, φίλος δʼ ἦν ἀνθρώποισι.

graavaaNo apa duchunaam apa sedhata durmatim

λαοὶ δʼ ἠρήσαντο, θεοῖσι δὲ χεῖρας ἀνέσχον·

Φραδμονίδην Ἀγέλαον· ὃ μὲν φύγαδʼ ἔτραπεν ἵππους·

οἶος σὺν γαμβροῖσι κασιγνήτοισί τε σοῖσι.

ni no rayiM subhojasaM yuvasva ni viiraM gavyam ashvyaM ca raadhaH

πάντα μάλʼ ἐν μεγάροις ἠκούομεν ὡς ἐπέτελλε.

οἳ μὲν ἐκήρυσσον, τοὶ δʼ ἠγείροντο μάλʼ ὦκα·

matsi no vasya.aiSTaya indram indo vRSaa visha