רַק־ בְּ֭זָדוֹן יִתֵּ֣ן מַצָּ֑ה וְאֶת־ נ֖וֹעָצִ֣ים חָכְמָֽה׃

מֹֽאזְנֵי־ צֶ֧דֶק וְאֵֽיפַת־ צֶ֛דֶק וּבַת־ צֶ֖דֶק יְהִ֥י לָכֶֽם׃

וּבָקָ֕ר שִׁשָּׁ֥ה וּשְׁלֹשִׁ֖ים אָֽלֶף׃

וְנָתַ֣ן אַרְצָ֣ם נַחֲלָ֑ה נַ֝חֲלָ֗ה לְיִשְׂרָאֵ֥ל עַמּֽוֹ׃

οἵ τʼ Ἀνεμώρειαν καὶ Ὑάμπολιν ἀμφενέμοντο,

yad indra divi paarye yad Rdhag yad vaa sve sadane yatra vaasi

ἀλλʼ ἄγετʼ αἴ κέν πως θωρήξομεν υἷας Ἀχαιῶν·

خَالِدِينَ فِيهَا حَسُنَتْ مُسْتَقَرًّا وَمُقَامًا

ἀλλʼ ἄγετʼ αἴ κέν πως θωρήξομεν υἷας Ἀχαιῶν.

ἀμφὶ βοηλασίῃ, ὅτʼ ἐγὼ κτάνον Ἰτυμονῆα

καὶ καθήμενοι ἐτήρουν αὐτὸν ἐκεῖ.

ya iddha aavivaasati sumnam indrasya martyaH

πᾶσι μάλʼ, ἐν δὲ σὺ τοῖσι πεφήσεαι, αἴ κε ταλάσσῃς

ime cit tava manyave vepete bhiyasaa mahii

ᾗ τʼ ἀλόχῳ ἰδέειν καὶ μητέρι καὶ τέκεϊ ᾧ

فَتِلْكَ بُيُوتُهُمْ خَاوِيَةً بِمَا ظَلَمُوا إِنَّ فِي ذَلِكَ لَآيَةً لِقَوْمٍ يَعْلَمُونَ

وَتَقَطَّعُوا أَمْرَهُمْ بَيْنَهُمْ كُلٌّ إِلَيْنَا رَاجِعُونَ

ὦ φίλοι ἤτοι κλῆρος ἐμός, χαίρω δὲ καὶ αὐτὸς

The king of Hormah, one; the king of Arad, one;

vayaM ghaa te tve id v indra vipraa api Smasi

οὕς ποτʼ ἀπʼ Αἰνείαν ἑλόμην μήστωρε φόβοιο.