חִדְל֤וּ לָכֶם֙ מִן־ הָ֣אָדָ֔ם אֲשֶׁ֥ר נְשָׁמָ֖ה בְּאַפּ֑וֹ כִּֽי־ בַמֶּ֥ה נֶחְשָׁ֖ב הֽוּא׃

כִּ֤י לֹ֤א יָבִ֡ינוּ אֶל־ פְּעֻלֹּ֣ת יְ֭הוָה וְאֶל־ מַעֲשֵׂ֣ה יָדָ֑יו יֶ֝הֶרְסֵ֗ם וְלֹ֣א יִבְנֵֽם׃

כִּי־ ה֭וּא יָדַ֣ע מְתֵי־ שָׁ֑וְא וַיַּרְא־ אָ֝֗וֶן וְלֹ֣א יִתְבּוֹנָֽן׃

כִּ֣י לָ֭חֲמוּ לֶ֣חֶם רֶ֑שַׁע וְיֵ֖ין חֲמָסִ֣ים יִשְׁתּֽוּ׃

μή τις ὑπερβασίῃ Διὸς ὅρκια δηλήσηται.

λεῖα δʼ ἐποίησεν παρʼ ἀγάρροον Ἑλλήσποντον,

βῆσε κακῶς ἀέκοντας, ἔπειτα δὲ τεύχεʼ ἐσύλα·

فَسَبِّحْ بِحَمْدِ رَبِّكَ وَاسْتَغْفِرْهُ إِنَّهُ كَانَ تَوَّابًا

τάων ἃς ἐπέτελλε βοὴν ἀγαθὸς Διομήδης,

καὶ τὰ μὲν ἐν μέσσῃ ἀγορῇ θέσαν, ἂν δʼ Ἀγαμέμνων

وَقَالَ الَّذِي نَجَا مِنْهُمَا وَادَّكَرَ بَعْدَ أُمَّةٍ أَنَا أُنَبِّئُكُمْ بِتَأْوِيلِهِ فَأَرْسِلُونِ

ἄλλα μὲν ἐν χροῒ πήγνυτʼ ἀρηϊθόων αἰζηῶν,

أَفَأَنْتَ تُسْمِعُ الصُّمَّ أَوْ تَهْدِي الْعُمْيَ وَمَنْ كَانَ فِي ضَلَالٍ مُبِينٍ

αὐτὰρ ἐπεὶ Δαναῶν νέες ἤλυθον ἀμφιέλισσαι,

εἰ νῦν ἐν φιλότητι λιλαίεαι εὐνηθῆναι

σὺν κυσὶ καὶ δούρεσσι φυλάσσοντας περὶ μῆλα,

παῖδες καὶ γαμβροί, τὼ δʼ οὐ λάθον εὐρύοπα Ζῆν

αὐτὰρ ἐπεὶ Δαναῶν νέες ἤλυθον ἀμφιέλισσαι,

τὼ μὲν ἄρʼ ἁρπάζοντε βόας καὶ ἴφια μῆλα

Πουλυδάμας μοι πρῶτος ἐλεγχείην ἀναθήσει,

οὕνεκα τὰς μὲν ὅρα ἔτι καὶ πολὺ μᾶλλον ἰούσας,

vaareNa shashvataa tanaa

ἀλλʼ ἄρα Κασσάνδρη ἰκέλη χρυσῇ Ἀφροδίτῃ