דִּרְשׁ֥וּ יְהוָ֖ה בְּהִמָּצְא֑וֹ קְרָאֻ֖הוּ בִּֽהְיוֹת֥וֹ קָרֽוֹב׃

כִּֽי־ חִ֭נָּם מְזֹרָ֣ה הָרָ֑שֶׁת בְּ֝עֵינֵ֗י כָל־ בַּ֥עַל כָּנָֽף׃

אֲנִ֥י אַגִּ֖יד צִדְקָתֵ֑ךְ וְאֶֽת־ מַעֲשַׂ֖יִךְ וְלֹ֥א יוֹעִילֽוּךְ׃

ἐς δʼ ἐνόησʼ Ἀχιλῆα πελώριον· αὐτὰρ ὑπʼ αὐτοῦ

taM devaaso juSerata vishve adya sajoSasaH

ἕλκεϊ μοχθίζοντα κακῷ ὀλοόφρονος ὕδρου·

achidrodhnii piipayad yathaa naH sahasradhaaraa payasaa mahii gauH

χειμάρρῳ, ὅς τʼ ὦκα ῥέων ἐκέδασσε γεφύρας·

tam asya marjayaamasi mado ya indrapaatamaH

οἳ μὲν ἅμʼ Ἕκτορʼ ἴσαν καὶ ἀμύμονι Πουλυδάμαντι,

ἦ μάλα δὴ τέθνηκε Μενοιτίου ἄλκιμος υἱὸς

anv indraM rodasii vaavashaane anv aapo ajihata jaayamaanam

χάλκεον ἑπταβόειον, ὅ οἱ Τυχίος κάμε τεύχων

τέκνον ἐγὼ δειλή· τί νυ βείομαι αἰνὰ παθοῦσα

قُلْ لَوْ كَانَ مَعَهُ آلِهَةٌ كَمَا يَقُولُونَ إِذًا لَابْتَغَوْا إِلَى ذِي الْعَرْشِ سَبِيلًا

وَكَأَيِّنْ مِنْ دَابَّةٍ لَا تَحْمِلُ رِزْقَهَا اللَّهُ يَرْزُقُهَا وَإِيَّاكُمْ وَهُوَ السَّمِيعُ الْعَلِيمُ